เมืองแห่งทะเลภูเขา สุดหนาวในสยาม

 

เมื่อ 2-3 ปี ก่อน เคยแบกเป้ขึ้นภูกระดึงครั้งแรก

กับเพื่อนแค่สองคน (ผู้หญิงทั้งเราและเพื่อนนะ)

จำได้ว่าก่อนไป trip นี้เราหาข้อมูลอยู่พอควร ทั้งเรื่องที่พัก ที่เที่ยว ต้องไปไหนบ้าง แต่ละที่เป็นยังไง

ต้องเตรียมตัวไงบ้าง ตั้งใจว่าจะไปกับเพื่อนๆอีกสี่คน สุดท้ายพอปิดเทอมต้น (ประมาณตุลา)

        คนนึง -- แกช้านต้องไปกรุงเทพ  (แฟนอยู่กรุงเทพ คิดถึงมาก เพื่อนช่างมัน 55+)

        อีกคนนึง -- แกช้านต้องไปออกค่าย (เพื่อนเรา head ชมรม)

        และอีกคนนึง -- แกช้านขอกลับบ้านนะ จะไปเที่ยวกับที่บ้าน  (เข้าใจค่ะเพื่อน)

เมื่อเพื่อนรักมา กลับคำสัญญาซะงั้น (เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด..หนังจีนสักเรื่องนึงนี้ล่ะนะ)

ทำไงได้เหลือคนโสดไม่มีภาระกิจอื่นใดแค่สองคน

ความรู้สึกตอนนั้น อยากไปมาก ช้านต้องไป ขอแบบลุยๆเลย ไม่เชื่อหรอกว่าผู้หญิงตั้งสองคน

จะขึ้นภูกระดึงไม่ได้(มีเพื่อนที่เรียนวนศาสตร์บอกมาว่า เฮ้ยจะไปหรอ ผู้หญิงนะ เราว่าอย่าเลยว่ะ)

ผลปรากฎว่า..

เป็นการเดินทางที่ดีมาก ประทับใจมาก  มีทั้งเรื่องตลก เรื่องเปิ่นๆ เรื่องประทับใจ

ที่หยิบมาพูดกันกับเพื่อนทีไร ต้องหัวเราะกันทุกที

วันเดินทางกลับ..ตั้งใจว่าเมื่อลงมาจากภูกระดึงเราจะเข้าไปเที่ยวในตัวอำเภอเมืองกัน

(จากข้อมูล--บอกว่า จ.เลย คนจะนิยมไปเที่ยวที่ ภูกระดึง ภูเรือ ด่านซ้ายหรือไม่ก็เชียงคาน

ไม่มีใครไปเที่ยวในตัวเมืองกันหรอก)

ยังไงได้ล่ะ ข้อมูลก้อข้อมูลเถอะ มันต้องพิสูจน์กันก่อนมันถึงจะเป็นสารสนเทศ

แต่สุดท้าย..ก้อไม่ได้ไปนะ

2 เดือนผ่านไป..

เรากับเพื่อนกลับไปที่จังหวัดเลยอีกครั้ง ไปเที่ยวในตัวเมือง นั่งรถ รอบเมือง เดินซื้อของกิน

ชื่นชมบรรยากาศ -- เมืองเลยสวยมาก อากาศดี ทิวเขา ม่านหมอก --

" เมืองแห่งทะเลภูเขา สุดหนาวในแดนสยาม " จริงๆเลย

 

 

ณ ที่แห่งนั้น..

วันนี้เรารู้สึกคิดถึงการเดินทาง คิดถึงที่แห่งนั้น รู้สึกว่าอยากกลับไปอีกครั้งจัง