เที่ยงวันฝนตกต้อนรับเหรียญทองโอลิมปิค คิดว่าจะออกจากรังนกกระจอกไม่ได้เสียแล้ว ใจตุ๊บๆต้อมๆอาจจะต้องเปลี่ยนไปทางรถไฟคืนนี้ แต่แล้วฟ้าก็ปราณี บ่าย2โมงฝนหายเป็นปลิดทิ้ง นี่แหละหนาธรรมชาติ นึกจะมาก็มา นึกจะจางก็จางหายไปเฉยๆ เหมือนความรัก..ของขุนแผนเมืองสุพรรณฯ

เมื่อฝนหาย ผมเผ่นได้ก็ตรงแน่วไปสุวรรณภูมินะสิครับ ซื้อตั๋วแล้วก็เดินเอ้อระเหย รอเวลาไปนั่งป๋อหลอ บ่าย4โมงก็ขึ้นเครื่อง ..กำหนดรายการว่าจะพามิตรรักแฟนฉันไปเที่ยวดั้นเมฆ ซึ่งดูเหมือนสวรรค์จะเป็นใจ เพราะรายการชะโงกทัวร์ตามที่ท่านเทพเรียกนั้น ใช่ว่าฟ้าดินจะเป็นใจกับเราทุกเที่ยว มีอุปสรรคปลีกย่อยพอสมควร เช่น

  1. ได้ที่นั่งติดหน้าต่างรึเปล่า
  2. ช่องกระจกหน้าต่างได้รับการทำความสะอาด (ทำให้ถ่ายรูปได้ชัด)
  3. อยู่ในช่วงแสงแดดกำลังดี
  4. ไม่เจอกองทัพเมฆมะรุมมะตุ้มเหมือนลุงเอกเผชิญที่เบตง
  5. ภาพวิวทิวทัศน์หมู่เมฆลอยมาสวยไม่สวย
  6. สภาพเส้นทางบินผ่านไปเจออะไรบ้าง
  7. ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งคาดหวังล่วงหน้าไม่ได้เลย ทุกอย่างต้องลงตัวโดยบังเอิญเท่านั้น
  8. คราวนี้โชคดีได้ถ่ายภาพรุ้งกินน้ำบนท้องฟ้าด้วยละขอรับ

ออกจากสุวรรณภูมิ เราบินผ่านปากน้ำห่างๆ เห็นสภาพอ่าวไทยไกลออกไปลิบๆ หลังจากนั้นก็ไต่ระดับ ผ่านกรุงเทพ ผ่านลุ่มน้ำเจ้าพระยา แม่น้ำเจ้าพระยาคดโค้งเป็นเหมือนงานศิลปะ บังเอิญว่าผมมีต้นทุนเรื่องนี้แค่ศีลเปรอะ จะบรรยายอะไรก็ขัดเขิน โชดดีที่รุ้งกำลังกินน้ำ เก็บภาพได้พอดี นี่ถ้านั่งอีกฝั่งหนึ่งก็อดได้ถ่ายภาพพิเศษที่ว่านี้

เราบินผ่านสระบุรี ผ่านเขาใหญ่ มุ่งตรงไปอีสาน ผ่านทุ่งนาที่กำลังชะอุ่มน้ำ ข้าวกล้าเขียวขจี ประเมินหยาบๆน่าจะทำนาเรียบร้อยแล้ว95%  ที่ลุ่มรอบๆจังหวัดบุรีรัมย์นั้นเป็นแอ่งปลูกข้าวเลี้ยงคนมาแต่โบร่ำโบราณ การกำหนดที่ตั้งถิ่นฐานคนสมัยก่อน จะเลือกชัยภูมิที่ทำมาหากิน ดินอุดมสมบูรณ์ น้ำท่าบริบูรณ์ดี บุรีรัมย์เป็นถิ่นภูเขาไฟ ลาวาที่พุ่งขึ้นมาเมื่อหลายพันปี ช่วยทำให้เกิดแร่ธาตุอาหารเหมาะแก่การเพาะปลูกในปัจจุบัน

 

เดือนนี้ที่ลุ่มน้ำเจิ่งนอง ห้วยหนองคลองบึงน้ำเต็มฝั่ง เราบินผ่านตัวจังหวัด ผ่านหมู่บ้านและตัวอำเภอต่างๆ ถ้าชุมชนไหนเป็นบ้านเมืองเก่า จะเห็นการปลูกสร้างเป็นวงกลม มีคูน้ำล้อมรอบ ส่วนหมู่บ้านยุคใหม่จะทำเป็นรูปสี่เหลี่ยม เพื่อให้เหมาะแก่การต้ดถนนหนทาง

PB Air บิน45นาทีก็ถึงบุรีรัมย์  

ช่วงที่ลดเพดานบินได้ถ่ายภาพเงาเครื่องบินไว้

ปิ๋วตุ๋นไก่ไว้รอ กลับมาซดโฮกใหญ่อิ่มใจอิ่มท้องพี่น้องเอ๋ย

คนงานเอาเห็ดโคนยักษ์มาอวด ดอกใหญ่เท่าจาน พรุ่งนี้จัดการแล้วจะเล่าให้ฟัง

บาย บาย แค่นี้ก่อนนะครับ

พบกันใหม่ทัวร์หน้า ..ตอนพระเจ้าตาบุกหาดใหญ่ อิ อิ ..