ผมพึ่งย้ายมาอยู่ใน มอ. หาดใหญ่ได้ 6 เดือนแล้ว

ยามเช้าเห็นอากาศสดใสเลยลงไปเดินเล่นใน มอ. หาดใหญ่แล้วก้าวออกจากประตู 108 มอ. เพื่อข้ามไปหาของกินให้พวกเด็ก ๆ ที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่บนเตียง  ฉลองการล้างแอร์เมื่อวาน พวกเด็ก ๆ นี่ชอบนอนห้องแอร์พึ่งเรียกช่างมาล้างให้สะอาดเมื่อวาน  พอได้นอนแล้วหลับปุ๋ยไม่ยอมตื่นเลยละ 

 ร้านค้าริมถนนแถวนั้นเริ่มคึกคักมากขึ้นมีผู้คนที่ไปหาของกินเยอะขึ้นเหมือนกับเรา  พอได้ของกินแล้วก็ข้ามถนนกลับเข้าไปทางประตู108 มอ. ...สวัสดีครับอาจารย์...เสียงนี้คุ้น ๆนะ...ใช่แล้ว 

เราเคยอยู่ที่ มอ. ปัตตานี  มักจะเจอกันบ่อยช่วงไปวิ่งออกกำลังกายในสนามฟุตบอลของ มอ. ปัตตานี  เคยเห็นเขาเดินจีบอาจารย์ใน มอ. เล่นได้แต่งงานกันมีลูกคล้องดวงใจให้พ่อแม่ 1 คน แล้วเขาไปเรียนต่อจบ ป. เอกกลับมาแล้ว อยู่ทำงานทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของ มอ. ปัตตานี...

ผมเห็นอาจารย์กับลูกเล่นออกกำลังกายกันอยู่ใน มอ. แต่อยู่บนรถเลยไม่ทักทาย  ผมพึ่งย้ายมาอยู่ใน มอ. หาดใหญ่ได้ 6 เดือนแล้ว  และเขาชี้ไปทางบ้านพักอาจารย์ 12 อยู่ไกล ๆ นั้น  มาหาของกินเช่นกันกำลังกลับนะ

 ใช่แล้วเขาคือเพื่อนอาจารย์ย้ายตามภรรยาที่มาสอนภาษาเกาหลี ใน มอ. หาดใหญ่นะ โอ้...แถวประตู 108นี้คงเป็นจุดพบเจอกันโดยไม่ตั้งใจ  เพราะเจอกันโดยบังเอิญก็ในตลาดของกินยามเช้านี้แหละนะ โลกนี้กลมเสียจริง ...ฮิ ฮิ ฮิ.