ผู้ที่ทำให้ผมรู้จักกีฬารักบี้ฟุตบอลคนแรก ซึ่งจะเรียกว่าครู หรือ พี่ก็ได้ คือ พี่อำนวย สุขมาก ราชวิทย์ รุ่น 3 ปัจจุบันเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนและเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า เวชสิทธิ สุขมาก ที่โรงเรียน ภ.ป.ร.ราชวิทยาลัย ฯ รับนักเรียนตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่ 5 จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในสมัยนั้น ปัจจุบัน ก็ยังเป็น ป.5 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ณ ที่นี่ ผมได้เรียนรู้เรื่องราวรักบี้จากพี่นวยเป็นคนแรก

ทำไม ผมชอบกีฬารักบี้ฟุตบอล ตอนที่ 2

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระผู้พระราชทานโรงเรียนราชวิทยาลัย

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระผู้พระราชทาน

โรงเรียน ภ.ป.ร.ราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์

                      ผู้ที่ทำให้ผมรู้จักกีฬารักบี้ฟุตบอลคนแรก ซึ่งจะเรียกว่าครู หรือ พี่ก็ได้ คือ พี่อำนวย     สุขมาก ราชวิทย์ รุ่น 3 ปัจจุบันเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนและเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า เวชสิทธิ สุขมาก ที่โรงเรียน   ภ.ป.ร.ราชวิทยาลัย ฯ รับนักเรียนตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่ 5 จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในสมัยนั้น ปัจจุบัน ก็ยังเป็น ป.5 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ณ ที่นี่ ผมได้เรียนรู้เรื่องราวรักบี้จากพี่นวยเป็นคนแรก เพราะเมื่อเปิดเทอมมา โรงเรียนจะมีการแข่งขันกีฬาบ้าน กีฬาที่แข่งขันก็มี รักบี้ กรีฑา บาสเกตบอล ว่ายน้ำ ฟุตบอล เทนนิส เป็นต้น โดยเฉพาะกีฬารักบี้ถือว่าสำคัญที่สุด ใครได้ครองชนะเลิศถือว่า สุดยอด เพราะถือเป็นกีฬาหลักของโรงเรียนนักเรียนทุกคนต้องเล่นเป็น ส่วนกีฬาอื่น ๆ เป็นกีฬาทางเลือกตามที่นักเรียนชอบหรือถนัด

ทุก ๆ เช้าในสมัยที่ผมเรียน พวกเราจะมาเข้าแถวเคารพธงชาติที่ด้านตรงนี้ของอาคารทำเนียบ ซึ่งเป็นสำนักงานของผู้จัดการและอาจารย์ใหญ่ ในอดีตคือ ทำเนียบของ จอมพล แปลก พิบูลสงคราม

หรือมีพื้นฐานมาก่อน สนามที่ใช้แข่งขันก็ใช้สนามนอกและสนามข้างสระว่ายน้ำ ในช่วงที่เข้ามาใหม่ รุ่นพี่จึงจำเป็นต้องหานักกีฬามาเพิ่ม เพราะในสมัยนั้นการแข่งขัน ใช้วัดส่วนสูงเป็นรุ่นจิ๋ว 140 ซม. รุ่นเล็ก 150ซม. รุ่นกลาง 160 ซม. และรุ่นใหญ่ 161 ซม. ขึ้นไป  เมื่อผมเข้ามาก็ถูกมารวมกับเพื่อน ๆ เพื่อมาหัดเล่นกีฬารักบี้เลย โดยเล่นในรุ่นจิ๋ว ที่ ภ.ป.ร.ราชวิทยาลัย การปกครองนักเรียน มีครูหอดูแลโดยภาพรวม แต่การดูแลจริง ๆ เป็นระบบรุ่นพี่ปกครองรุ่นน้อง มีหัวหน้าบ้าน มีรองหัวหน้าบ้าน และหัวหน้าตอนเป็นลำดับ

ตราสัญลักษณ์ของโรงเรียนในปัจจุบัน

หัวหน้าบ้านและกรรมการบ้าน เรียกว่า Prefect การได้เป็น ฟรีเฟ็คท์ ถือว่าเป็นความภาคภูมิใจแก่นักเรียนรุ่นพี่มาก เพราะการที่จะได้เป็นต้องมีคุณสมบัติดีเลิศ เป็นที่รักของน้อง ๆ เป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่น้อง ๆ ได้

ตราสัญลักษณ์นักเรียนเก่าราชวิทยาลัย ทีเรียกว่า เหรียญกระดานชนวน

ปกครองรุ่นน้องได้ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพี่ ม.5 ม.6 พี่นวยก็เป็น Prefect ตั้งแต่สมัยผมเรียนปีแรก และเป็น  Head Prefect เมื่อขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ซึ่งถือเป็นความภาคภูมิใจของเด็กบ้าน 4  พี่นวยพาลงสนามข้างหอพักเอาลูกรักบี้มาให้เราเห็นและสอนให้เรารู้จักจับ รู้จักส่ง ยืนส่ง ทางซ้ายและทางขวา จนถึงวิ่งออกไลน์ได้  พวกเรารู้จักรักบี้และครูสอนคนแรกก็คือ  พี่นวย นี้แหละ สอนจนพวกเราเล่นเป็นและเล่นทีมได้ ทำให้เกิดทักษะจนสามารถไปแข่งขันกับบ้านอื่นได้อย่างดี 

เหรียญกระดานชนวนทองคำ ที่นักเรียนเก่าและครูอาวุโสจะได้รับพระราชทาน

 การสอนของพี่นวยก็ไม่ได้ยุ่งยาก สอนโดยแสดงให้เราดู พูดให้เราเข้าใจและพาเราฝึก  รักบี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของกีฬาใหม่ ที่นักเรียนใหม่ทุกคนมีทุนทางกีฬาเริ่มพร้อม ๆ กัน เรียนรู้พร้อม ๆ กัน จนสามารถฝึกได้และเล่นได้เป็นอย่างดี ผมเรียนรู้วิธีการฝึกรักบี้ฟุตบอลจากพี่นวยซึมเข้าสายเลือดตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และกลายเป็นรุ่นพี่ฝึกน้องในปีต่อมาที่อยู่ ป.6 พร้อมกับเป็นหัวหน้าทีมด้วยเพราะส่วนสูงยังไม่เกิน 140 ได้เล่นตอนอยู่ชั้น ป.6 อีกหนึ่งปี นับว่าพี่นวยได้ให้ความรู้เกี่ยวกับรักบี้โดยตรงกับผมทั้งวิธีสอนน้อง วิธีเล่นจริง และสปิริตของรักบี้ฟุตบอล  จนสิ่งเหล่านี้ได้เป็นมรดกติดตัวผมกลายเป็นความรู้ที่สามารถนำเสนอให้แก่ เด็ก ๆ เยาวชน และคนอื่น ๆ เป็นอย่างดี ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมากีฬารักบี้ฟุตบอลกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและติดตัวไปกับตัวเองโดยไม่รู้ตัวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงทุกวันนี้

 

อิศรา ประชาไท

 

จบตอนที่2

เอื้อเฟื้อรูปจาก สมาคมราชวิทยาลัย