
ช่วงวันไปถวายความรู้ให้กับพระนิสิตของมหาวิทยาลัยสงฆ์

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สงขลานั้น

ได้ทราบข่าวว่าพระนิสิตต่างไปวัดหงส์ประดิษฐาราม เมืองหาดใหญ่

ยูมิก็ไปที่นั้นเห็นพระคุณเจ้ามาจากทุกทิศเลย มีญาติโยมก็มากันมากมาย

ยูมินำกล้องเล็ก ๆ ติดมือขึ้นไปยังศาลาแหวกฝูงชนและพระคุณเจ้าเข้าไปถึงที่เลยละ

เลยได้ถ่ายภาพเป็นมรณานุสติในเรื่องไปไม่กลับหลับไม่ตื่นฟื้นไม่มีหนีไม่พ้น ทุกคนก็ต้องเป็นเฉกเช่นนี้ พร้อมก้มกราบคารวะท่านเจ้าคุณสมภารวัดหงส์ผู้มรณะภาพ เหลือไว้แต่ความดีงามที่สร้างไว้ให้มวลญาติได้เห็นเป็นที่รำลึกถึง และงานรดน้ำศพท่านเจ้าคุณนี้

นี้ละเพื่อนสมัยเรียนม.ศ.4 ม.ศ. 5 ด้วยกันที่กรุงเทพ ฯ เป็นพระคุณเจ้าร่างสมบูรณ์ไปแล้วละ
ยูมิได้พบเพื่อนสมัยเรียนมอศอ 5 ด้วยกันที่กรุงเทพนะ บัดนี้เพื่อนท่านนี้อยู่ในสถานะเป็นพระ แต่เราเป็นโยม รูปร่างท่านใหญ่แต้เค้าหน้ายังจำได้นะเลยทักทายกันพอหอมปากนะนี่...งานอย่างนี้มักจะพบเจอเพื่อน ๆ เสมอเลยละ...
อ่านบันทึกของอาจารย์แล้ว นำมาผนวกกับประสบการณ์แล้ว ได้ข้อสรุปว่า
ยามวัยรุ่น พบปะเพื่อนฝูงในสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ
ครั้นตอนจบมหาวิทยาลัย พบปะเพื่อนกันในงานแต่งงาน
นานเข้าก็งานแต่งของลูกๆ
แฮะ งานกว่านั้นก็งานศพครับ
สวัสดีครับ คุณจารุวัจน์
เออ...เป็นมุมคิดที่ดีนะนี่
ประเพณีต่าง ๆ เหล่านี้มักจะพบเพื่อนโดยบังเอิญนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์
ครูบาอาจารย์ท่านได้กล่าวไว้ว่าร่างกายของเรานี้ิมิได้ตั้งอยู่นาน จักนอนทับ ซึ่งแผ่นดิน อันหาประโยชน์มิได้
วิถีชีวิตของคนเรามักแตกต่างกันแต่ความหลังก็ยังมีให้คิดถึงเสมอ
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
สวัสดีค่ะ ท่านอ.
... สบายดีนะคะ คิดถึงจังเลยค่ะ
* ช่วงวาระโอกาสพิเศษๆ เป็นวันแห่งการรวมมิตร ภาพ จริงๆนะคะ
* ... ปูเคยไปหาดใหญ๋ ช่วงงานครบรอบวันคล้ายวันเกิดท่านรัฐบุรุษป๋าเปรม ค่ะ
เมื่อปี 2000 ก็ ได้เจอะเจอเพือ่นๆ และ ยังระลึกถึง คำหนึ่งเสมอค่ะ
- - เกิดมาต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน - -
* .... คิดถึงหาดใหญ่ คิดถึงท่านอ. นะคะ *
สวัสดีครับ ท่าน ขมิ้นเหลือง เดินดิน
สิ่งที่พูดมานั้นเป็นแง่คิดได้ดีมากเลยทีเดียวละ
เออ..ทุกลสิ่งล้วนไม่เที่ยงแท้นะ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับ คุณปู
อ่านแล้วได้มุมคิดที่ว่า...เกิดมาแล้วต้องทดแทนบุญคุณของศาสนาที่ตนเคารพนับถือด้วยนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ