วันนี้ไปงานขึ้นบ้านใหม่ของน้องปู น้องสาวคนเก่งคนดีแห่งหน่วยจุลชีววิทยา ซึ่งบ้านนี้เป็นบ้านที่น้องจัดการซื้อที่ หาแบบบ้าน ติดต่อหน่วยงานราชการเพื่อสาธารณูปโภคทั้งหลาย สร้าง (ควบคุมการก่อสร้างอย่างใกล้ชิด) ตกแต่ง ถึงขนาดหอบหิ้วของที่อยากได้มาจากเชียงใหม่ (ถิ่นเดิม-ในฐานะลูกช้างของเธอ) เพื่อให้เป็นที่อยู่ของคุณพ่อคุณแม่ในวัยเกษียณ เป็นบ้านขนาดย่อมที่จัดสร้างและตกแต่งได้อย่างน่ารักมาก
เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับคนในครอบครัวของน้อง ทั้งๆที่ได้ยินชื่อพี่น้องและเรื่องราวของคุณพ่อคุณแม่มาแล้วบ่อยครั้ง ต้องบอกว่าเป็นครอบครัวที่น่าประทับใจมากๆค่ะ น่าชื่นชมทั้งคุณพ่อ คุณแม่ของน้องปูมากๆที่เลี้ยงลูกทั้งสี่คนมาได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆ ฟังทั้งคุณพ่อคุณแม่คุยแล้วไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท่านจึงทำได้เช่นนั้น ท่านทั้งสองเป็นต้นแบบที่ดีงามนั่นเองค่ะ
คุณพ่อนั้นแม้ท่านจะเพิ่งเข้ามาอยู่ไม่นาน ท่านก็ไปเป็นสมาชิกชมรมสัจจะของหมู่บ้านแล้ว มีการทำปุ๋ยชีวภาพแจกอีกด้วย ที่รอบๆบ้านซึ่งยังไม่มีใครสร้างบ้าน ท่านก็ไปช่วยดูแล ปลูกต้นไม้ไว้เผื่อ ต้นไม้นอกบริเวณบ้านท่านก็ไปช่วยตัดแต่งกิ่งให้ไม่เกะกะกีดขวางเป็นอันตราย ฟังกิจวัตรของท่านแล้ว รู้สึกเลยว่าการเกษียณของท่านน่าจะเป็นการเปิดโลกงานใหม่ที่ท่านชอบให้ท่านเสียมากกว่า
บอกได้เลยว่า เป็นวันที่รู้สึกดีๆได้เพราะได้พบกับพ่อพิมพ์แม่พิมพ์ที่น่าเคารพ ศรัทธาและชื่นชมนั่นเอง
สวัสดีครับ
เป็นประเด็นที่ดีมีประโยชน์มาก ทั้งในวงการสังคม และ วงการศึกษา ที่มักจะหลงลืมกันไปว่า....
ฟ้าสางทางสุภาษิตที่ข้าพเจ้าชอบ