ลูกชายของฉันอายุ 5 ขวบครึ่ง เป็นเด็กช่างสงสัย คืนหนึ่งก่อนเรา 2 คนแม่ลูกคุยกันเรื่องการออมเงิน ฉันบอกเขาว่า การออมจะช่วยเราเวลาเราขัดสนได้ เขาเลยถามว่า
"แล้วทำไมแม่ไม่ทำงาน?"
คุณๆหลายคนอาจคิดหนัก หากเจอเด็กช่างสงสัย ที่มักจะถามคำถามเราต่อกันยาวเป็นลูกโซ่ ลุกชายฉันก็เช่นกัน ฉันพยายามคิดคำตอบที่กระชับและชัดเจน สำหรับเขา เด็กๆไม่ต้องการเหตุผลยืดยาว หากแต่ต้องคำตอบง่ายๆตรงไปตรงมา ตีความง่าย ข้อนี้ฉันรู้ แต่จะตอบได้อย่างที่ว่ามั้ยล่ะฉัน...
"แม่ก็ทำงานอยู่นี่ครับ ทำนาไงล่ะ "
"ทำนาแล้วได้เงินมั้ยแม่?"
"ได้สิ ได้แน่นอน เพราะเราไม่ต้องซื้อข้าวกิน แถมเหลือกินเราก็เอาไปขายได้เงินอีกต่างหาก"
พอบอกว่าได้เงินดูท่าลูกชายเริ่มสนใจ การทำงานที่เรียกว่าทำนี้แล้ว
"ถ้าเราไม่ทำนา เราก็ต้องไปซื้อข้าวกิน ข้าวสารก็ราคาแพงมาก ดูอย่างป้าตุ้มสิ น่าสงสารไม่มีที่นา ต้องซื้อข้าวสาร เราโชคดีมากๆ ที่มีนาไว้ปลูกข้าวกินและเหลือขาย"
"แสดงว่าแม่ก็ทำงานเหรอครับ"
"ถูกต้องที่สุดครับ"
เกือบ 2 ปีแล้วที่ฉันไม่ได้ทำงานประจำ ผันตัวเองมาเป็นแม่บ้าน เลี้ยงลูกและทำนา ส่วนสามีรับราชการ เมื่อคนนึงทำงานประจำที่มีรายได้ประจำ แต่อีกคนนึงไม่มีรายได้ประจำแต่ก็ทำงานประจำเช่นกัน ครอบครัวของเราจึงต้องวางแผนการใช้จ่ายกันอย่างรอบคอบ เราจะใช้อะไรต้องประมาณการการใช้จ่ายทุกเดือน ทั้งเรื่องกินเรื่องใช้และการทำนา บางครั้งฉันก็นึกอยากกลับไปทำงานประจำรับเงินเดือน แต่สุดท้ายก็อยู่มาแบบนี้ได้ 2 ปีแล้ว โดยที่ไม่ต้องเดือดร้อนว่าจะเป็นหนี้เป็นสินใคร และฉันเองก็ได้ทำนาจริงๆเหมือนที่เคยตั้งใจไว้นานแล้ว
ผลจากการควบคุมรายจ่ายของครอบครัวนั้น ลูกชายจึงโดนควบคุมรายจ่ายไปด้วย บ่อยยครั้งที่เขามักจะถามว่า "ทำไมแม่ไม่ทำงาน" ฉันเข้าใจความรู้สึกของเด็กขนาดแก แต่ฉันก็ไม่ได้ตามใจแกไปทุกเรื่อง หากแต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้หิวโหยจากสิ่งที่เขาต้องการลิ้มลองไปซะทุกครั้ง เพียงแต่ฉันจำกัดขอบเขตของความต้องการของลูกชาย ให้มันพอเหมาะพอควรเท่านั้น ไม่รู้เป็นการแก้ต่างให้ตัวเองมั้ย แต่ฉันว่ามันจะส่งผลดีต่อตัวแกในอนาคต อย่างน้อยแกก็จะรู้จักยับยั้งชั่งใจเรื่องการใช้เงิน ไม่ได้ซื้อดะทุกอย่างที่ชอบ พ่อแม่บ้านใกล้ๆกัน มองว่าฉันเขี้ยวกับลูก ไม่ยอมให้กินไอติมแท่ละ 10 กว่าบาท ทุกๆวัน ไม่ให้กินน้ำอัดลมบ่อยๆ ให้ตังค์ไปโรงเรียนน้อยกว่าลูกของเขา ฉันว่ามันก็พอดีแล้วนะ เด็กอนุบาล พาเงินไปโรงเรียนวันละ 10 บาท กินข้าวไปจากบ้าน ที่โรงเรียนกินข้าวฟรี กลับมาบ้านก็มีขนมนมเนย ทำไมเราต้องให้เงินเด็กเกินความจำเป็น? ลูกชายฉันจะดีใจมากหากวันไหนฉันยอมซื้อไอติมแท่งแพงๆให้เขา หรือวันไหนฉันอนุญาตให้กินน้ำอัดลม ฉันว่าเขาได้เรียนรู้เรื่องคุณค่าของสิ่งที่ได้มาแล้วล่ะ,และเขาก็ได้เรียนรู้การรอคอย
วันไหนลูกชายเห็นเพื่อนกินไอติมแพงๆแต่ตัวเองไม่ได้กิน ก็จะมาขอให้แม่ซื้อ โดนแม่ปฏิเสธก็จะงอนแม่ แล้วถามว่า "ทำไมแม่ไม่ทำงาน?" ฮา........
พี่หน่อยมาเยี่ยมจ้า
สวัสดี กบ ทำนาอยู่ไหนแล้วเนียะ
หวัดดีคะพี่หน่อยและพี่มานะ ขอบคุณที่เข้ามาเยี่มบล๊อกนะคะ คนเขียนไม่ค่อยได้มาเขียนในเว็บ เพราะที่บ้านไม่ได้ติดเน็ต กำหนดเวลาใช้เย็ตไว้วันเว้นวัน ข้อมูลเยอยู่ในสมุดจริงๆมากกว่าอยู่ในบล็อก ฮา... จริงๆอยากเขียนให้อ่านกันเยอะๆคะ เพราะมีเวลาเขียนในแต่ละวัน อยู่แล้ว บางวันเจอประเด็นก็รีบเขียนเลย เขียนเป็นไงบ้างคะคอมเมนต์ได้เลย
ตอบพี่มานะอีกนิดนึง กบทำนาอยู่ที่ร้อยเอ็ดคะ เขตทุ่งกุลาร้องไห้เลย ว่างๆหากรถยนตร์ติดแก๊สแล้ว มาเที่ยวสิคะ พาลูกชายมาด้วยมาเล่นกับลูกชายของกบ คิดถึงทั้งน้องเจี๊ยบด้วยคะ เห็นรูปคนอาสาฯไปงานแต่งเมนี่เพียบเลย แต่ละคนอ้วนลงพุงทั้งน้านนน ฮา...
สวัสดีค่ะ คุณโคสิน ชาวนายุคใหม่ ยุคG2K ขอให้ได้ผลผลิต หลายๆเด้อ ได้ข้าวหอมมะลิที่ทั้งหอม ทั้งนุ่ม นะคะ
อยากมีชีวิตแบบนี้จัง
อ่านแล้วนะ แล้วจะแวะมาอ่านเรื่อย ๆ จ้า
ขอบคุณหลายๆเด้อค่ะ ทุกท่าน แล้วจะเขียนเรื่องมาลงให้อ่านกันอีกนะคะ
เป็นกำลังใจให้ครับ เป็นอาชีพในฝันครับ พ่อแม่ผมเป็นครู ภรรยาเป็นพยาบาล มีลูกชายหนึ่งคนกำลังคิดว่า ถ้าโลกนี้ไม่มีเซเว่นโลตัส แมกโคร อาชีพที่น่าสนใจคือ ทำนาครับ น่าภูมิใจแทน นับถือจากใจครับ สักวันผมต่องลาออกมาทำนาไม่ช้านี้ ทำในสิ่งที่ควรเมื่อถึงเวลาที่ควร