วันนี้มาบันทึกด้วยความรู้สึกแปลกๆจริงๆค่ะ คุณเคยบ้างไหมค่ะเหมือนว่ามีอะไรที่หนัก

อยุ่ในอกตลอดเวลา มีความกังวลใจคิดแต่เรื่อง...ที่เราไม่อยากจะคิด...รู้สึกเจ็บปวดและทรมาน

ใจเหลือหลาย ไม่รู้จะพูดและระบายให้ใครฟัง เรื่องบางเรื่องก็ไม่ควรจะบอกให้คนอื่นรู้ ก็ได้แต่

เก็บมันไว้คนเดียว...จนรู้สึกว่าตัวเองไม่เป็นอันจะทำอะไรแล้ว...รู้สึกสับสนกับอะไรหลายๆอย่าง...

สับสนกับตัวเองไม่รู้ว่ากำลังเป็นบ้าอะไรอยู่ จะทำยังไงดีค่ะ ให้ความทุกข์ทรมานใจ ความเป็นกัง

กล...หมดไปจากความรู้สึกเราไปสักที.....

              

               ถ้าพูดถึงว่าโกหก คุณรู้สึกอย่างไรบ้างค่ะ บุคคลที่ถูกโกหก และคนกำลังโกหก เขาจะ

รู้สึกเหมือนกันบ้างไหมนะ แล้วเวลาเราทำให้คนอื่นคาดหวังในตัวเรามากๆ แต่แล้วเราก็กลับทำไม่

ได้ ทำให้เขาผิดหวังและเสียใจมากๆ...ถือว่าเราโกหกเขาไหมค่ะ ...เขาจะโกรธเรามากหรือเปล่า

เขาจะเชื่อในคำพูดของเราอีกไหม...แล้วเราควรทำยังไงดีค่ะ????...ขอโทษด้วยนะค่ะหากท่านที่

เข้ามาอ่านเห็นว่าบันทึกนี้ไร้สาระ แต่ขอระบายสักทางหน่อยค่ะ รู้สึกเหมือนตัวเองมีเรื่องไม่สบาย

ใจมากๆๆๆๆๆๆๆ...ได้แต่ คิดๆๆๆๆ อยากจะพุดจะบอกกับใครก็ไม่ได้  เพราะว่าไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดยัง

ไงดี ใจหนึ่งก็อยากให้รู้ อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากให้ใครรุ้....จึงได้แต่เก็บในใจเพียงคนเดียว..ขอ

ระบายบ้างนะค่ะ...ถึงจะไม่เจาะจงว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร แต่ก็รู้สึกว่า...มันมีความรู้สึกสบายใจ

ขึ้นมา(นิดหน่อย)

                ขอโทษอีกครั้งนะค่ะที่เขียนเรื่องไร้สาระ ไม่มีเนื้อหาที่น่าสนใจ แต่ว่า ขอระบายออกสักนิดเถอะค่ะ รู้สึกแย่กับตัวเองจริงๆ...