งานที่ทำถ้าเรามีงานเป็นเป้าหมายเดียวกัน งานก็จะสำเร็จได้ง่าย แต่ถ้าไม่มีเป้าหมายร่วมกัน บางทีงานอาจไม่สำเร็จก็ได้
วันที่ 8-10 ส.ค. ที่ผ่านมา ได้เข้าอบรมพัฒนาบุคลากรเพื่อป้องกันภาวะหมดไฟในผู้ให้การปรึกษาโรคเอดส์ ที่ศูนย์สมเด็จพระสังฆราชญานสังวรเพื่อผู้สูงอายุ พัทยา วิทยากรคือ อาจารย์นายแพทย์ประเวช ตันติพิวัฒนสกุล ความประทับใจ และ การเรียนรู้ที่ได้รับกับความรู้สึกของตัวเองนั้น มีตลอดระยะเวลา 3 วัน
- กิจกรรมแรกที่ประทับใจ คือ การลงสระน้ำทำธาราบำบัด อาจารย์เป็นนักกายภาพบำบัด บอกว่าที่นี่เป็นสระว่ายน้ำเพื่อการบำบัดที่ใหญ่ที่สุดของกระทรวงสาธารณสุข พอไปถึงปุ๊บก็เปลี่ยนชุดว่ายน้ำลงสระทันที น้ำในสระอุ่น อุณหภูมิ 33 - 34 องศา ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย มีแรงดันอากาศเป่าออกมาเป็นทั้งแบบพุ่งแรง ๆ จากข้าง ๆ สระ ใช้นวดหลัง ไหล่ ที่สำคัญคือ พุง ได้ดี แบบที่พ่นจากพื้นจะทำให้น้ำเป็นฟอง พอลอยตัวก็จะพยุงตัวได้มากขึ้นอีก บางจุดจากพื้นสระก็จะพุ่งขึ้นมาแรง จนคนว่ายน้ำเก่ง ๆ ยังว่ายเบี้ยวได้เลย
- มีกิจกรรมสองวัน วันแรกอาจารย์ให้ทำกิจกรรมเพื่อสร้างสัมพันธภาพ คล้ายกิจกรรมกลุ่มบนบกเลย คือให้เดิน กระโดดไปรอบสระ เริ่มจับมือกันเป็นวงกลม หมุนขวา หมุนซ้าย เรียกพลังโดยการเดินเข้ามาหากัน ชูมือขึ้นร้องเฮ แล้วก็เดินออก ต่อจากนั้นก็ให้จับไหล่เพื่อนเดินหมุนกลับไปมา แล้วเปลี่ยนเป็นแบ่งกลุ่มหญิงชาย เล่นพ่องูกับแม่งู งานนี้ดาวเด่นของเราน้องพอลล่า(น้องบอย) กระเทยไทยใจกล้าแห่ง ร.พ.ค่ายจิรประวัติ เธอนุ่งกระโปรงบาน สวมหมวกแดง เธอลังเลอยู่นิดนึง อยากจับพ่องูให้ง่าย ๆ ก็เลยอยากไปอยู่ข้างผู้ชาย แต่สุดท้ายเธอเลือกอยู่ข้างแม่งูค่ะ
- แม่งูพอลล่าพาขบวนลูกงูวิ่งไล่จับผู้ชาย เอ๊ย ! พ่องู 2 ตัว ที่จับไหล่วิ่งหนี ไม่นานก็จับได้ เพราะแม่งูมีลูกหางยาวเกือบ 20 ตัว แถมแทนที่จะเลื้อยไปข้างหน้า บรรดาลูกงูทั้งหลายเธอมีเลื้อแถไปข้าง ๆ จนอาจารย์ต้องตั้งกติกาห้ามแถ"งูเลื้อยไปข้าง ๆ ไม่ได้ครับ" ไม่รู้จักลูก ๆ ซนตัวเซียนพวกนี้ซะแล้ว
- เอาใหม่ อาจารย์ให้เปลี่ยนแม่งู และให้พ่องูแยกกันหนีคนละทาง เอาละสิคราวนี้ พ่องูตัวผอมก็ว่ายหนีปรู๊ด พ่องูที่เป็นงูเผือกเพิ่งกินอิ่มเลื้อยช้า ๆ ทีแรกตีวงกว้างออกแล้วแคบลงทำท่าจะจับได้ สุดท้ายหางขาด ไอ้ตัวที่เลื้อยหนีรอดได้กลับกลายเป็นตัวอ้วนไปซะนี่
- อาจารย์สรุปว่า คล้ายงานที่ทำถ้าเรามีงานเป็นเป้าหมายเดียวกัน งานก็จะสำเร็จได้ง่าย แต่ถ้าไม่มีเป้าหมายร่วมกัน บางทีงานอาจไม่สำเร็จก็ได้
- วันที่สอง เป็นการเต้นแอโรบิคในน้ำ มีทั้งยืดเหยียด กระโดด เต้น ใช้แขน ขา เอว ไหล่ ก้น ทำไปพร้อม ๆ ตบมือให้จังหวะตามเพลง งานนี้บรรดาพี่ ๆ ป้า ๆ ถูกใจสุด ๆ เพราะมันไม่เหนื่อยเลย มีป้าบางคนที่ร้องโอย หลังจากเล่นไปแล้วเกือบชั่วโมง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นสาวขึ้นมาใหม่กันอีกครั้ง
- ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ อาจรู้สึกเหมือนธรรมดา แต่ในความรู้สึกของตัวเองที่ประทับใจ เพราะเราได้ออกกำลังกายแบบไม่เหนื่อยเลย เป็นกิจกรรมที่ชอบมาก ๆ หัวเราะ ยิ้มแฉ่งตลอด ที่สำคัญงานนี้ได้ฝึกว่ายน้ำต่อ เริ่มเงยหน้าขึ้นมาหายใจได้หลายเฮือกแล้ว เพราะสระมันแคบ ความกลัวมันน้อยลง ดีใจมาก จะพยายามไปฝึกต่อให้สำเร็จให้ได้
- รอฟังต่อนะคะ จะกลับมาเล่าเรื่องน่าสนใจยังมีอีกค่ะ (^____^)
ขอบคุณอาจารย์ประจักษ์ค่ะ
คุณหมอเปิ้ลขา