คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก เมื่อไม่ยอมบอกใคร
คนเราเมื่อถึงทางตัน ทำอย่างไร จึงจะผ่านพ้น วิกฤตนั้นไปได้ ถ้าถึงที่สุด ไม่สามารถที่จะแก้ไขได้ คุณจะทำอย่างไร
คนเราเมื่อถึงทางตัน ทำอย่างไร จึงจะผ่านพ้น วิกฤตนั้นไปได้ ถ้าถึงที่สุด ไม่สามารถที่จะแก้ไขได้ คุณจะทำอย่างไร
สวัสดีครับ
สำหรับผม ก็ คือ
คิดใหม่ ทำใหม่ หาทางแก้ไขต่อไป
ชีวิต ไม่ใช่ถ้ำ ครับ มีทางออกเสมอ เราอาจคิดว่าทางตันแล้ว แต่เมื่อ....
ค่อยๆคิด ค่อยทำ
หาสาเหตุ แล้วแก้ไข
หากแก้ไข คนเดียวไม่ได้ ก็หาคนช่วย อาจมีช่องทางได้ ครับ
1.หยุดอยู่กับที่ครับ
2.เขียนปัญหาบนแผ่นกระดาษ
3.แยกว่าแต่ละปัญหาว่ามีอะไร
4.เรียงลำดับของปัญหาจาก ปัญหาที่แก้ได้ง่ายๆไปสู่ปัญหาที่แก้ยากๆ
5.จัดการปัญหาง่ายๆก่อน
6.มองคนอื่นๆที่ลำบากกว่าเราที่ด้อยโอกาสกว่าเรา ว่าเค้ามีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร
7.สุดท้ายถามตัวเองว่าวันแรงที่เราเข้าโรงเรียน วันแรกที่เราเริ่มทำงาน วันแรกที่เราเสียสิ่งที่เรารักไป เราผ่านวันเหล่านั้นมาได้อย่างไร
ขอให้ปัญหาที่ผ่านเข้ามาได้ผ่านไปด้วยดีครับ
ผมเคยถึงจุดนั้นมาแล้วครับ สมาธิ และการยอมรับความจริงเป็นสิ่งที่ช่วยให้ผ่านพ้นมาได้ด้วยดีครับ
รพี กวีข้างถนน
นั่นสิ.ค่ะ..นั่นสิ..ทำไงดี..สมมติว่าเกิดนะ..คิดว่า จะทำตัวนิ่งๆ หยุดกิจกรรมทุกอย่าง..ทบทวน แล้วเริ่มใหม่ค่ะ..หรือ น้องอินว่ายังไง..คะ
อันดับแรกคือ...ตั้งสติ..สติ..สติ..ทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นจากเหตุใด..ปัจจัยอะไรที่ทำให้เกิด..ค่อยๆ หาทางแก้..แกะปัญหาที่เกิดขึ้นที่ละจุด..ที่ละจุด..จนกว่าจะคลี่คลายซึ่งอาจต้องใช้เวลาบ้างพอสมควร..อย่าลืมให้กำลังใจตัวเองค่ะ..อย่าลืมว่าปัญหาทุกอย่างมีทางแก้...เป็นกำลังใจให้ค่ะ
หลายๆ คนบอกว่า "ปัญหามีไว้ให้แก้"
หลายๆ คนบอกว่าเราจะแก้ไขปัญหาได้อย่างไร
และหลายๆ คนก็มีปัญหามากมาย เพียงแต่ว่าใครจะแก้ได้หรือไม่ได้อย่างไร
หลายๆ คนได้ผ่านพ้นตรงจุดนั้นมาแล้ว และก็..อาจจะพบเจอกับปัญหานี้อีกครั้ง (และ..อีกครั้ง)
^^ เอาใจช่วยนะคะ
ขอบคุณ คุณรพี ที่ทำให้นึกถึงหลักสีจธรรมที่ว่า ใดใดในโลกล้วนอนิจจัง คงต้องปลงกระมังคะ
ขอบคุณ อ.เพชรากรกับข้อคิดดี ดี ค่ะ
ถ้าสมมติว่าเป็นตัวเองก็คงต้องปล่อยให้วันเวลาเป็นเครื่องเยียวยาเช่นกันค่ะ พี่อ้อย
ขอบคุณคนชอบเที่ยว ที่เข้ามาให้ข้อคิดไว้เป็นอุทาหรณ์ค่ะ
ขอบคุณน้องเนปาลี ที่มาช่วยเพิ่มเติมแนวคิด ทำให้ชีวิตมีทางออกนะคะ
สำหรับตัวเองคิดว่า โลกนี้คือละคร แต่ละบทละตอนล้วนคือมายา ปล่อยให้มันผ่านไป ตามเกณฑ์ชะตาที่สุดของวันเวลาก็คือ ความว่างเปล่า พยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ทีเหลือก็ทำใจ