หนังสือเล่มหนึ่ง ... ผมเห็นวางขายเมื่อหลายเดือนก่อนที่ร้านหนังสือใหญ่ ๆ ติดป้ายว่า BEST SELLER ... เคยแอบไปยืนพลิกดู ก็ทราบว่า เป็นงานเขียนของ อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ แห่งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มันคือ True Story สิ่งที่อาจารย์พบเห็นตอนเดินเท้ากลับบ้าน

เคยเห็นท่านอื่นได้เขียนถึงหนังสือเล่มนี้บ้างแล้ว ... จึงขออนุญาตไม่เขียนถึงเนื้อหาส่วนใหญ่ ครับ
หลายเดือนต่อมา ณ ห้องสมุดมหาวิทยาลัย หนังสือเล่มนี้ได้ผ่านการวิเคราะห์หมวดหมู่จากบรรณารักษ์ ถูกนำมาให้บริการยืมเป็นครั้งแรก ... ด้วยเหตุที่รู้จักหนังสือเล่มนี้มาก่อน จึงได้ใช้สิทธิการยืมนั้น
หากแต่เวลาผ่านไป ๑ เดือน ... ผมก็ไม่สามารถอ่านเรื่องราวทั้งหลายจบได้ วันนี้ (๘ ส.ค.๕๑) จึงนำมาคืนตามสิทธิ์ที่ได้รับ ...
บังเอิญ เคยเห็นเพื่อนสนิทอยากอ่านพอดี จึงบอกไปว่า "เดี๋ยวจะไปคืน แล้วจะยืมในชื่อของเธอ" มาให้
ระหว่างการเดินทางนั้น ผมได้มีโอกาสอ่านปกนอก ปกใน พลิกดูเนื้อหาอีกครั้ง พบว่า มีอะไรซ่อนอยู่มากมาย เกินจะคืนได้ จึงยืมต่ออีกครั้ง พร้อมบอกเพื่อนว่า "ขออีกรอบหนึ่งนะ"
บันทึกนี้จึงอยากเก็บตกวลีหลาย ๆ ส่วนที่บังเอิญ พบเจอ พบเห็นเอาไว้ และนำมาฝากไว้ในบันทึกนี้

"... ส่วนหนึ่งของปกหน้า และ ด้านในของปกหลัง ..."
... เป้าหมายของการก้าวเดิน
ไม่ใช่เพียงแค่การกำจัด
ความกลัวในใจตัวเอง
แต่อยู่ที่การบรรเทา
ความหวาดกลัวในสังคม ...
(ด้านในของปกหน้า)
... การมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้
สิ่งมีค่าและงดงามที่สุด คือ ความรัก
ความรัก ไม่ใช่ ความปรารถนาที่จะครอบครอง และได้จากผู้อื่น
แต่ความรัก คือ ความรู้สึกเป็นสุขที่ได้ทำให้คนที่เรารักมีความสุข
...
(ด้านในของปกหน้า)
... เพราะเรามีความรักต่อกันและกัน
ชีวิตคู่จึงเป็นชีวิตที่งดงาม
เพราะเรารักเพื่อนมนุษย์ มนุษย์จึงเป็นสภาวะงดงาม
เพราะเรารักโลกใบนี้ โลกนี้จึงงดงาม ...
(ด้านของปกหน้า)
ความแก่เป็นสภาวะธรรมดาที่ใคร ๆ
ก็จะต้องแก่
แต่จะทำอย่างไรให้ความแก่เป็นความสงบเย็น
ความเจ็บเป็นสภาวะธรรมดาที่ใคร ๆ
ก็จะต้องเจ็บ
แต่จะทำอย่างไรให้ความเจ็บเป็นความเบิกบาน
ความตายเป็นสภาวะธรรมดาที่ใคร ๆ
ก็จะต้องตาย
แต่จะทำอย่างไรให้ความตายเป็นความงดงามที่จะได้ตระหนักรู้
(หน้า ๑๑๗) ... อันวลีนี้ ทำให้นึกถึงชีวิตของพี่ที่เป็นเพื่อนร่วมงานท่านหนึ่งในการสูญเสียคุณพ่อ อีกไม่กี่วันต่อมา ก็เสียน้องชายด้วยอุบัติเหตุ ซึ่งเผาศพในวันนี้ ... ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนจริง ๆ
ในปกหลัง มีคำนิยมจากปราชญ์หลาย ๆ ท่าน
"การใช้เหตุผลไม่มีพลังอำนาจพอที่จะต่อสู้กับกิเลสในตัว ... ที่อาจารย์พูดว่า มันเกิดการเปลี่ยนแปลง เพราะก่อนหน้านี้จะใช้เหตุผลนำ แต่ตอนหลังอาจารย์ใช้ใจนำ การมีเมตตา การอยู่ร่วมกัน ผมคิดว่า จุดสำคัญของโลกนี่จะอยู่ตรงนี้"
ศ.นพ.ประเวศ วะสี
การประชุมจิตวิวัฒน์ ๑๙ มิถุนายน ๒๕๔๙
"...เป็นการเดินทางเพื่อค้นพบสัจธรรมทางจิตวิญญาณโดยแท้จริง... ความหมายแท้จริงอยู่ที่เราเห็นคุณค่าของชีวิต สัมผัสด้วยความอ่อนโยนจนเข้าถึงความจริง ... ที่คนธรรมดาสามัญทั่วไปไม่สามารถเข้าถึงได้"
ดร.เอกวิทย์ ณ ถลาง
การประชุมจิตวิวัฒน์ ๑๙ มิถุนายน ๒๕๔๙
:) .............................................................................................................................. (:
นี่เป็นวลีแค่เพียงเศษเสี้ยวของหนังสือเล่มนี้ ... ผมเขียนไม่หมด
ท่านลองเปิดอ่านดูนะครับ ท่านอาจจะค้นพบบางสิ่งบางอย่าง ซึ่งไม่เหมือนกับสิ่งที่ผมพบก็เป็นได้
บุญรักษา ทุกท่าน ครับ :)
แหล่งอ้างอิง
ประมวล เพ็งจันทร์. เดินสู่อิสรภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ, 2550.
สวัสดีค่ะ คุณWasawat Deemarn
ชอบท่อนนี้ค่ะ
การมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ สิ่งมีค่าและงดงามที่สุด คือ ความรัก ความรัก ไม่ใช่ ความปรารถนาที่จะครอบครอง และได้จากผู้อื่น แต่ความรัก คือ ความรู้สึกเป็นสุขที่ได้ทำให้คนที่เรารักมีความสุข ...
ขอบคุณนะค่ะที่นำเรื่องราวดีๆๆมาแบ่งปัน
มีความสุขมากๆค่ะ
kittyjump
ขอบคุณครับ คุณ kittyjump ... มีความสุขและความรักเช่นกัน ครับ :)
ขอบคุณครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ... มาเสียวเลยนะครับ :) ...
.... เอ เจอเป็นบันทึกที่ 2 แล้วนะคะ ที่ ท่านคห. 3 มาแปลกๆ กับท่านคห. 4 .... 5 5 ... มาขำ มาฮา มาดูท่านอ. ปู่เสือ กับท่านลุงขาใหญ่ ... แซวกัน น่ารักเชียว
..... .....
ได้อ่านเช่นกันค่ะ คนรักอิสระทั้งหลายก็จะชอบมากมายค่ะ ....
.... ....
อิสรภาพ ใครๆ ต่างแสวงหา หากแต่จะได้มา ต้องใช้ใจ นำอย่างหนักแน่น และมั่นคง
.... อ่านแล้ว รู้สึกว่า Life is Beautiful & Love is all around in the Wonderful World .... ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์Wasawat Deemarn
อาจารย์ คงสบายดีนะครับ
ตอนผมเรียนที่เชียงใหม่ผมเคยได้ฟังการบรรยายพิเศษของ อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ บ่อยๆ ท่านมาบรรยายพิเศษให้กับพระนิสิต ม.มจร. ผมมาทราบข่าวตอนที่ออกรายการโทรทัศน์ รายการอะไรจำไม่ได้แล้ว ท่านเล่าถึงชีวิต การเดินทางออกจากบ้าน เพื่อมาทำงานที่เชียงใหม่ และท้ายสุดก็เดินทางกลับมาตุภูมิ มีอยู่ตอนหนึ่งท่านบอกว่านำดินที่บ้านเกิดพกติดตัวมาทำงานที่เชียงใหม่ แล้วก็นำติดตัวกลับตอนเดินทางกลับบ้านเกิด ท่านเป็นผู้ที่ไม่ลืมบ้านเกิดจริงๆครับ
หนังสือเล่มนี้ผมยังไม่ได้อ่านครับ เห็นทีจะต้องหาอ่านแล้วหละครับอาจารย์
ขอบคุณมากครับ
ต้อมก็ชอบหนังสือเล่มนี้เหมือนกันค่ะ นึกแล้วก็ขำ..ที่พอเห็นหนังสือเล่มนี้ก็นึกแต่สงสัยว่ามีดีอย่างไร จนได้มาอยู่ในมือก็ยังไม่อ่านในทันที เจ้คนสวย(ลูกสาวเจ้านายให้ยืมอ่านนับสิบๆ เล่ม ในช่วงวันหยุดสงกรานต์--ผ่านมาจนถึงวันนี้ยังไม่ได้ส่งคืนเลย อิอิ ก็จะคืนให้ทีไร เธอก็ว่า "เอาไว้ที่ต้อมก่อนน่ะ ดีแล้ว" นี่) ต้อมเลือกที่จะอ่านเป็นเล่มเกือบสุดท้าย และพอเปิดอ่านหน้าแรกก็นั่ง/นอนอ่านหน้าต่อไปโดยไม่วาง ได้แต่คิดว่า..ทำไมฉันไม่หยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่านเป็นเล่มแรกนะ
พออ่านจบ ต้อมก็มาเขียนบันทึก "เดินสู่..อิสรภาพ" ในวันต่อมา ^^ ชอบหนังสือเล่มนี้ค่ะ ชอบความง่าย-งามในความคิดของอาจารย์ท่านนี้
นานมากแล้ว...เมื่อ - - -อา. 15 ก.ค. 2550 หนึ่งปีผ่านไป
ผมได้อ่านหนังสือนี้แล้ว ประทับใจครับ และเปลี่ยนความคิดบางอย่างของผมไปด้วย
อ่านแล้ว เป็นแรงบันดาลใจของผม เกิดบันทึกนี้ ง่าย-งาม กับการเปิดประตูใจ
สวัสดีค่ะ
ทีมงานส่งเสริมการเรียนรู้สู่ชุมชนที่หอสมุด มช. เรียนเชิญอาจารย์มาพูดคุยกันค่ะ
คาดว่าจัดที่พันธุ์ทิพย์พลาซ่า วันที่ 6 เดือนกันยายนนี้ จะส่งข่าวมาอีกทีนะคะ อาจารย์ชอบไปใช้บริการที่ห้องสมุดคณะวิจิตรศิลป์ค่ะ (ไม่รู้อาจารย์ใช้วิธีเดินไปหรือเปล่านะคะ^^)
ชะแว่บ ๆ คุณ poo :) .... อยากมีอิสรภาพ ก็ต้องไม่เบียดเบียนให้ใครเดือดร้อน ไงครับ :) ... เสียวอาจารย์ขจิตเจง ๆ ครับ 555
ขอบคุณครับ คุณ ครูข้างถนน / ขุนเขา ฯ :) ... ที่ได้แลกเปลี่ยนเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในเรื่องราวเดียวกัน ทำให้บันทึกมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ครับ :)
ขอบคุณครับ หนูต้อม เนปาลี :) ... เจอเจ้าของบันทึกเรื่องราวเดียวกันอีกท่านหนึ่งแล้ว ที่ "เดินสู่..อิสรภาพ" ... ง่าย และ งาม ครับ
ขอบคุณครับ อาจารย์ naree suwan :) ... จิตที่นุ่ม คิดถึงขนมมาสเมลโล ครับ ยืดหยุ่นได้ กินอร่อย ละลายง่าย ... เอ คิดเหมือนกันเปล่าเนี่ย 555
อ้าว คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร บันทึกไว้ด้วยหรือครับนี่ โอ้ ผมตกข่าวไป 555 ... บันทึกนี้นะครับ ง่าย-งาม กับการเปิดประตูใจ :)
ขอบคุณนัก ๆ ครับ
อ้าว พี่หม่อม ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี ไหงส่งเทียบเชิญกันแบบออนไลน์เลยหรือครับ โอ้ ๆๆๆ
ห้องสมุดวิจิตรศิลป์เคยไปใช้บ้างแต่ไม่บ่อยครับ เคยไปตะล่อม ๆ แอบดูหนังสือที่อยากอ่านบางเล่มน่ะครับ อีกอย่างก็พอจะรู้จักพี่บรรณารักษ์หัวหน้างานบ้างเล็กน้อยครับ :)
อิ อิ แต่ยังไม่ได้เดินไปครับ อายุเยอะแล้ว 555
ขอบคุณครับ พี่หม่อม :)
ได้อ่านแล้วเช่นกันครับ, ท่านเดินผ่านแถวๆ บ้านผมด้วยครับ (ตามที่ท่านได้บันทึกไว้ครับ)
ว้าว คุณ อำนวย สุดสวาสดิ์ ... อาจารย์ประมวลเดินผ่านแถวบ้านเลยหรือครับ :) ...
ขอบคุณมากครับ :)
แน่นอนอยู่แล้วสำหรับหนอนหนังสือ และอาจารย์ก็จะได้เจออาจารย์ประมวลด้วยไงคะ
แต่ช่วงนี้พี่จะต้องหายแว้บไปนานสองสัปดาห์เต็มค่ะ อย่างไรแล้วแจ้งข่าวให้ทราบแล้วไปคุยกันนะคะเชิญกันออนไลน์เห็นๆ เชิญทุกท่านที่แวะเวียนมาดื่มด่ำตัวหนอนหนังสือชื่อ อ. วสวัต ด้วยค่ะ คุยกันเรื่องหนังสือครั้งนี้จัดนอกสถานที่ ร่วมมือกับซีเอ็ดค่ะ (ต้องรีบทำพีอาร์ล่วงหน้าไว้ก่อนแล้วค่ะ) (เป็นออเดริฟ CMU Book Fair ด้วยนะคะ)
บรรณารักษ์วิจิตรศิลป์ มช. ชื่อพี่แอ๊ด (ชื่อเดียวกับ อ.ขจิตเลยค่ะ) เป็นผู้หญิงอารมณ์ดีที่สุดที่พี่รู้จักค่ะ พี่เค้าเป็น Best All Around ของหอสมุด มช.ประจำปีนี้ด้วยค่ะ มีโอกาสชวนแวะไปทักทายพี่แอ๊ดได้นะคะ
อาจารย์ทราบข่าวสุริวงค์บุ๊คจะเปลี่ยนแปลงใหญ่โต..แล้วยังคะ...
สวัสดีครับ พี่หม่อม ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี :)
แหม พี่หม่อม ... ผมหาใช่ผู้เป็นหนอนหนังสือเลยนะครับ ... ไม่อยากทำให้ต้องผิดหวังกัน ผมชอบเป็นผู้ฟังที่ดีมากกว่าครับเนี่ย :)
CMU Book Fair ปีนี้ จัดวันที่เท่าใด ครับ
พี่แอ้ด รู้จักพอแซวเล่นได้ครับ อารมณ์ดีตามที่พี่หม่อมบอกมาจริง ๆ
เอ .. สุริวงค์ฯ จะย้ายหรือครับ ... ยังไม่ทราบรายละเอียดว่าเป็นอย่างไรบ้าง เชิญพี่หม่อมเล่าให้ฟังหน่อยครับ
ขอบคุณครับที่ให้เกียรติ :)