โอ เป็นคนไข้ อายุ 20 ปี แต่ตัวเล็ก ถ้าจะบอกว่า อายุ 15 ก็ยังได้ ขาของ โอ หัก มีแผลเปิด จะบอกว่ากระดูกหายไปเยอะ จาก กรณี รถจักรยานยนต์ชน ( เมาแล้วดันขับ ) เข้า ๆ ออก ๆ ร.พ. หลาย ๆ รอบ ผ่าตัด ซ้ำ ๆ ซาก ๆ แต่ โอ จะมีรอยยิ้มอยู่เสมอ ปวดขนาดไหน ก็ยังยิ้มได้ แซวเขาไปทั่ว สร้างสีสัน ให้ room mate ( Pt ในห้อง ต่าง ๆ วัย ได้เป็นอย่างดี ) โอเป็น คนตัวเล็ก ตัวขาว ปากแดง ๆ ( บางครั้ง ) ผมตั้ง ๆ ( ริสูบบุหรี่ด้วย , ถึงจะบอกว่าเลิกแล้วก็เถอะ ไม่มีใครเชื่อ ) จะบอกตัวเอง กับเจ้าหน้าที่ว่า ตัวเอง หล่อ เสมอ ทั้งที่ส่วนสูง น่าจะประมาณ 150 cm ( ประเภท รถโหลด ) แต่ ขอโทษ มีรอยสักรูปการ์ตูน ไร้สาระอยู่เต็มตัว ( ส่วนมาก เป็นรูป devil ....เหมาะกับตัวมาก ) ยังไม่ได้ลงสี เพราะอุบัติเหตุเกิดก่อน กะว่า หายดีแล้ว จะไปลงสีเสียที
เห็น โอ แล้วมี กำลังใจ เด็กตัวแค่นี้ ก็ยังสู้ ยังมีความหวังในชีวิต ไม่ท้อ อารมณ์ดีได้เรื่อย ๆ ก่อนจะมาตรวจ โทร ฯ มาบอก apple ( apple คือ น้องHP ประจำward เรา )ว่า จองเตียงด้วยนะ ( ทำเหมือน จะ จองห้องพัก ในโรงแรม )
คราวนี้ มา admit อีก set OR เรียบร้อย จะเข้าผ่าตัดแล้วด้วยซ้ำ อ.ตั้ม ดู film แล้วบอกว่า กระดูกติดแล้ว งดผ่าตัดเฉยเลย โอ เลย เศร้า แต่มีข้อต่อรองใหม่ ขอแก้ให้งอเข่าได้แล้วกัน ( พวกไม่กลัวมีดหมอ ) ถึง ขา 2 ข้าง จะไม่เท่ากันก็เถอะ ขอ แค่งอเข่าได้ ทำอะไรได้สะดวกหน่อยก็พอ ดูแล้วเป็นเด็กที่ ปรับตัวเองได้ดี มองโลกในแง่ดี สามารถ รับมือและรับสภาพตัวเองได้ซึ่งถ้าเป็นตัวเรา เราจะทำใจได้อย่าง “โอ” ไหม นี่แหละ ไอ้ตัวเล็ก
( 30 กรกฎาคม 51 )
