ทำหนังสือนิทานให้ครูหน่อยซิ

                จากความสำเร็จในการนำเทคนิค  Four End  ที่คิดขึ้นมาเองใช้ในการสอนภาษาไทยระดับชั้นประถมศึกษาปีที่  6  มาแล้ว  ได้ย้ายโรงเรียนมาสอนอีกโรงเรียนหนึ่ง  คราวนี้ได้สอนมัธยมอย่างเดิม  สอนวิทยาศาสตร์เหมือนเคยด้วย  เสียดายเทคนิคนี้จังเลยเพราะเด็กได้อะไรหลาย ๆ อย่าง  เด็กเป็นเด็กโตปัญหาการทำไม่มีหรอก  แต่มีปัญหาตรงเนื้อหาวิชาซิ  ไม่เอื้อที่จะใช้เทคนิคนี้เลย  คำถามก็เกิดกับตัวเอง  “เอาเทคนิคนี้มาประยุกต์ใช่ยังไงดีหล่ะ”

                 วันนั้นได้อ่านหนังสือนิทานเรื่องหนึ่ง  เป็นหนังสือที่แถมมากับนมผงสำหรับเด็กยี่ห้อหนึ่ง  ดูผิวเผินก็เป็นหนังสือธรรมดา ๆ ไม่ต่างจากหนังสือนิทานอะไรมากนักหรอก หนังสือเล่มนี้วางอยู่ที่บ้านตั้งนานไม่ได้สนใจ  แต่เมื่อเปิดอ่านกลับพบว่าเป็นหนังสือนิทานที่ไม่ใช่อย่างที่เราคิด  เป็นหนังสือนิทานเชิงวิชาการ  “น่าสนใจเนอะ”  ความคิดแวบหนึ่งเข้ามาเลย  “รู้แล้วว่าจะทำยังไง”

                เด็กม.2 ส่วนใหญ่ฝีมือการวาดภาพเก่งมาก  เก่งหลายคนด้วย  “เริ่มที่ห้องนี้ก่อนดีกว่า  ให้เขาทำเป็นตัวอย่างให้เด็กห้องอื่น ๆ ดูก่อน”  กำหนดเรื่องให้เขา  เอาเรื่องง่าย ๆ สั้น ๆ ก่อน  (เดี๋ยวจะท้อซะก่อนงานจะเริ่ม)  ได้กำหนดเรื่อง  ดิน  หิน  แร่  และน้ำมันเชื้อเพลิง  ให้เขา  แต่ละกลุ่มเลือกเรื่องที่กลุ่มสนใจ  แล้วอธิบายให้เด็กเข้าใจวิธีการทำ  ซึ่งเชื่อมโยงกับผังความคิดที่เขาเคยทำแล้ว

                ก่อนอื่น  ให้นักเรียนสรุปเรื่องที่เลือกไว้(ทำแล้วตอนเรียนสรุปเป็นผังความคิด)  จากนั้นให้แต่งนิทานโดยเอาความรู้ที่สรุปแล้วมาแต่งเป็นเรื่อง  ใส่ตัวละครเข้าไป  ผูกให้เป็นเรื่องให้ได้  ลองแต่งมาให้ครูอ่านก่อน  ครูอ่านแล้วเพิ่มเติมส่วนที่ขาด  แล้วสอนให้นักเรียนร่างฉบับร่าง  ส่งครูตรวจสอบอีกครั้งก่อนวาดภาพลงบนเล่มจริง 

                เด็กสนุกตื่นเต้น  อยากเห็นผลงานที่เป็นหนังสือของเขา  ครูก็ตื่นเต้นที่อยากเห็นผลงานของเด็ก  (แต่ครูคิดมากกว่านั้น...  ได้นวัตกรรมอีกชิ้นหนึ่ง  เด็กทำให้อีกด้วย  ครูสอนให้เด็กทำ  เด็กทำให้ครูใช้)  งานชิ้นนี้  ยากกว่า  การ์ตูนสี่ช่องจบ  (เทคนิค  Four End)  สิ่งที่เด็กได้มีมากกว่า นักเรียนสรุปเรื่องที่อ่าน  (อ่านจับใจความ  สรุปความ  ย่อความ)  เขียนเรื่องที่สรุปส่งครู  (การเขียน)  แต่งนิทานโดยผนวกความรู้ที่ได้จากการอ่าน  (วิเคราะห์  ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์)  วาดภาพประกอบเนื้อเรื่องในแต่ละหน้า(ศิลปะ  ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์  อดทน  ตั้งใจ  รับผิดชอบ)  ทำรูปเล่มหนังือนิทาน  (ขั้นตอนการทำหนังสือ)  เมื่อเสร็จก็เป็นชิ้นงานแล้วนำไปให้เพื่อน ๆ คนอื่น ๆ อ่าน  (ครูเอาไปใช้ในปีต่อไป  ได้หนังสืออ่านเพิ่มเติมตั้ง  4  เรื่อง  สบายเลย...)

เด็กสนุกสนาน  ลุ้นชิ้นงานของตนเอง  เขามีความสุขที่ได้มีส่วนร่วมในการเลือกวัสดุ  เลือกประเภทของสีที่จะนำมาใช้  แล้วเรียนรู้ขั้นตอนในการทำงานทุกขั้นตอน  ครูก็ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้จากเขาในเรื่องการใช้สี  การลงสี  การวาดภาพ  (เห็นไหม...ครูไม่เก่งไปหมดทุกอย่างหรอก  นักเรียนเป็นครูได้  ครูก็เป็นนักเรียนได้)