เมื่อวันที่ 2-3 สิงหาคม 2551 ที่ผ่านมานั้นข้าพเจ้าได้เดินทางไปร่วมเรียนรู้ การขับเคลื่อน R2R ณ โรงพยาบาลหล่มสัก... เป็นการเรียนรู้ด้วยการน้อมใจเบาเบาปรับเข้ากับสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ตามบริบทของ "คนหล่มสัก"...

เป็นการเรียนรู้ในช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ แต่คนหล่มสักก็มากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ด้วยใจที่ใคร่ครวญและอยากเรียนรู้ การเริ่มต้นการเรียนรู้เราเริ่มกันแบบง่ายไม่มีพิธีรีตอง แนะนำตัวทำความรู้จักกันแบบกันเอง จากนั้นก็ร่วมสวดมนต์ไหว้พระ ... ตามธรรมเนียมและวัฒนธรรมของการเริ่มประชุมที่นี่ ... เราพูดกันง่ายๆ ด้วยภาษาที่ไม่ซับซ้อน แต่ภายใต้การพูดคุยกันนั้น เราพูดกันอยู่บนหลักการและวิชาการตามจริง แต่ใช้ภาษาแบบสื่อสารกันแบบไม่แบ่งกั้น

ใครใคร่นั่ง นั่ง...ซึ่งมีทั้งนั่งพื้นและนั่งเก้าอี้

ใครใคร่นอน..นอน นอนไปฟังไป (ในการถอดบทเรียนมีพี่หลายท่านบอกว่า...นอนฟังนี่เข้าใจมากขึ้น เพราะไม่เมื่อย) ข้าพเจ้าเน้นบรรยากาศที่เรียบง่ายและกันเอง ไม่อยากทำให้ชีวิตต้องซับซ้อนมากขึ้น แต่อยากให้ผู้เรียนได้ใช้กระบวนการทางปัญญาได้อย่างเต็มที่มากกว่า

การที่ผู้เรียนสามารถใช้กระบวนการทางปัญญาได้อย่างเต็มศักยภาพต้องมาจากบรรยากาศการเรียนรู้ที่ผ่อนคลาย ... สำหรับผู้เรียนที่เป็นคนทำงานนั้น หน้าที่หลักของเขาเหล่านี้ คือ การเรียนรู้เพื่อนำไปสู่การพัฒนางาน ไม่ใช่การมาเรียนเพื่อประเมินผลทางการศึกษา ดังนั้น การเรียนรู้ของคนทำงานจึงพึงให้เอื้อต่อการเรียนรู้ในบรรยากาศง่ายๆ สบายมากที่สุด เพราะตลอดทั้งสัปดาห์เขาเหล่านี้ต่างผจญกับภาระงานที่หนักที่แล้ว และวันหยุดยังต้องมาเรียนรู้เรื่องการทำ R2R หรือการพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัย...

บรรยากาศการเรียนรู้...ที่ผ่อนคลายและมีความสุข

ย่อมทำให้ "ใจ" ของคนทำงานเกิดพลังด้านบวกที่อยากจะเรียนรู้มากขึ้น

 

----------------------------------

http://gotoknow.org/blog/qualityresearch/198484