สองทุ่มครึ่งวันที่ ๒ ส.ค. ๕๑ ผมขึ้นแท้กซี่ที่สนามบินสุวรรณภูมิ   พอขึ้นนั่งก็รู้สึกแปลกที่รถติดเครื่องอยู่แล้ว    โดยที่คนขับกำลังเอากระเป๋าเดินทางของผมเก็บในที่เก็บของท้ายรถ   เหลือบไปมองมิเตอร์ พบว่าอยู่ที่เลข ๖๕   เมื่อคนขับขึ้นมาและจะออกรถผมก็ถามว่าทำไมมิเตอร์เริ่มที่ ๖๕   แกบอกว่าเริ่มจากแกเอารถเข้ามารอ   ผมจึงบอกให้กดใหม่ ก็เริ่มที่ ๓๕ บาท    นี่ถ้าเป็นฝรั่งหรือผู้โดยสารไม่ตรวจสอบก็คงหวานหมูไป ๓๐ บาท


          แท้กซี่คันนี้ หมายเลข มง ๑๙๕๐  คนขับชื่อสามัญ บุญเที่ยง


          เมื่อเดือนก่อน หลานสาวขึ้นแท้กซี่จากคอนโดจะไปขึ้นรถไฟ    พอถึงสถานีจ่ายเงินเรียบร้อยคนขับขับรถหนี   เอากระเป๋าเดินทางที่ท้ายรถหนีไป    ตบตัวถังรถเรียกก็ไม่ยอมหยุด   แจ้งวิทยุร่วมด้วยช่วยกันก็ไม่เอามาคืน   ทางคอนโดจดหมายเลขทะเบียนไว้ จึงโทรศัพท์แจ้งอู่ให้บอกคนขับเอามาคืนก็ไม่เอามา    ต้องแจ้งให้ตำรวจเรียกจึงเอามาคืน   แถมยังต่อว่าเสียอีกว่าทำไมต้องบอกตำรวจด้วย


          เล่าสู่กันฟังว่ามิจฉาชีพมีอยู่ทั่วไป    เราต้องรู้จักระวังตัว

 

 

วิจารณ์ พานิช
๒ ส.ค. ๕๑