ต้องยกให้อาจารย์วรภัทร์ละครับ ทั้งผลักทั้งแตะทั้งให้กำลังใจทั้งให้โอกาส

ผมติดตามอ่าน blog ต่างๆของชาวนักบันทึกมาได้หลายปี แต่ยังไม่สมัครไม่เข้ามาร่วมแจมสักที มัวแต่มาดมๆแล้วก็จากไป ร่วมแสดงความคิดเห็นบ้างแต่ก็เป็นเพียงเรื่องเล็กๆน้อยๆ

blog ที่ผมอ่านประจำก็จะมีของ อ.ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ ที่ใช้นามแฝงว่า "คนไร้กรอบ"  พี่ทวีสิน ฉัตรเฉลิมวิทย์ ที่ใช้นามปากกาว่า "คนดอย" ผู้บริหารของ SCG

ผมไม่รู้ว่าแต่ละคนใช้เวลานานไหมกว่าจะเริ่มที่จะบันทึกงานเขียนของตนเอง บางคนก็นานบางคนอาจมองเป็นเรื่องที่ไม่เห็นจะมีอะไร กับบางคนก็มีบันทึกไดอารี่ตั้งแต่เด็กๆแล้ว เรื่องเขียน blog จึงเป็นเรื่องพื้นๆง่ายๆสำหรับเขา

แต่สำหรับผมค่อนข้างจะไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร บวกกับไม่ค่อยได้เขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราว แต่มาช่วงนี้เริ่มมีการจัดลำดับ จัดระเบียบเวลาเสียใหม่ ก็เลยได้โอกาสที่จะมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับทุกๆท่านที่มีโอกาสได้เข้ามาอ่าน

สำหรับแรงบังดาลใจที่ทำให้ผมมาบันทึกกับเขาบ้าง ก็ต้องยกให้อาจารย์วรภัทร์ละครับ ทั้งผลักทั้งแตะทั้งให้กำลังใจทั้งให้โอกาส ฯลฯ ให้ผมได้มีวันนี้ ได้มาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในวงกว้างกับเขาบ้าง

ขอบคุณอาจารย์นะครับ

ไว้ติดตามอ่านประสบการณ์จากการไปเป็นที่ปรึกษาให้กับบริษัทต่างๆ การดูงาน การเข้าร่วมวงสนทนา ร่วมการฝึกอบรม สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆที่ผมได้มีโอกาสไปสัมผัสจากการไปปั่นจักรยานเสือภูเขาในที่ต่างๆ ฯลฯ

อย่าลืมมาแสดงความคิดเห็นในแวดวงคนเรียนรู้กันนะครับ  ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ

ขอบคุณครับ