เมื่อวานนี้  เป็นวันหยุด  แต่ไม่ได้หยุด  เหนื่อยมาหลายสัปดาห์แล้ว  ไม่ได้เขียนบันทึกในบล็อกนี้ก็นานแล้ว  ไม่ได้ไปบ้านคุณพ่อก็นานแล้วด้วย  

สุดแสนจะทรมาน  แต่ยังไม่ถึงกับเป็นทุกข์ 

เพราะมักจะทำวิกฤติให้เป็น โอกาสทองเสมอ 

การที่จะต้องได้อย่างเสียอย่าง.....ก็ต้องได้มาอย่างคุ้มค่า  ก่อนที่จะเสียอะไรไปบ้าง   แบบเนื้อร้ายนี้  ต้องตัดทิ้ง  เพื่อถนอมเนื้อที่ดีอยู่ไว้ให้จงได้

*****

กลับบ้านเมื่อตอนเย็น   ได้ฟังวิทยุ  รายการที่ ท่านนายกฯ ได้พูดคุย  เรื่อง หนังสือ  จินดามณี  และ อื่นๆ  น่าสนใจยิ่งนัก 

เกี่ยวกับ  การแต่งคำประพันธ์  ฉันท์  กาพย์  ซึ่งเคยได้สัมผัส  สมัยที่เรียนแผนกศิลปภาษา   ลองดู  กันสักนิด สิ  จะยังมีเชื้ออยู่ไหม  หรือว่า  มอดไหม้  หรือ  คืนครูไปแล้ว....

*****

ตั้งใจว่าจะเขียน  ว่าจะเรียนเขียนอ่านสม 

พากเพียรเรียนนิยม  เบื้องหน้าสมจินต์นาการ

*****

มานะและบากบั่น  หมั่นขยันรุ่งไพศาล

เรียนรู้คู่อาจารย์   รอบจักรวาลมีนานา

*****

เรียนรู้ธรรมชาติ  สุดสะอาดดาษลดา

เรียนรู้ ไอทีพา  ให้ว่องไวในกมล

*****

ธรรมะค้ำจุนโลก  บวิโยคและโศกสนฑ์

เพียรเถิดมิอับจน  ในกมลค้นหาธรรม

*****

อ่านแล้วลองทายซี  ถ้อยคำนี้ร้อยเรียงคำ 

ประเภท  กลอน กาพย์จำ  ร้อยคำนำฉันท์โคลงกลอน

*****

ทายมาแล้วเฉลย  ตำตอบเลยเป็นกาพย์สอน

หน้าห้าหลังหกย้อน  ไม่ใช่กลอนสอนยานี

*****

ด้วยความรัก

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ 

*****

คอยกำลังใจ

Kruooy1