นิยมวัตถุ!!! ..วัตถุนิยม!!! นี่เธอ...จำหมอคนนั้นได้ไหม?

 

เฮ้อ ! คนสมัยนี้ วัตถุนิยมกันจัง  ว่าแล้วก็รู้สึกเศร้าใจที่หมอหลาย ๆ คน อาจรวมถึงคนทุกสาขาอาชีพ ....อืม เอาเป็นว่า คนส่วนใหญ่ในสังคมโลก(ว่ากันไปนู่น)ต่างก็ยึดติดกับสิ่งของนอกกายจนลืมเห็นคุณค่าความเป็นมนุษย์ของตัวเอง!!!

เคยได้ยินได้ฟังหมอบางคนพูดทำนองว่า  รู้สึกภูมิใจมากที่อายุแค่สามสิบต้น ๆ เองแต่มีรถเบนซ์ขับแล้ว   

........ขอถาม..............คิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ตัวเองภูมิใจจริง ๆ หรือ

ลองมาดูบทสนทนาสองแบบนี้เปรียบเทียบกันดีกว่า

ระหว่าง......

คุณ1   นี่เธอ จำหมอคนนั้นได้ไหม?

คุณ2   คนไหนล่ะ?

คุณ1   ก็....คนที่ขับเบนซ์seriesล่าสุดคนนั้นไง  แต่งรถเพิ่ม แถมฝังเพชรอีก....แล้วก็.......(และอีกมาก......)

คุณ2  .........(.....เอ่อ....อืม....)

กับ

คุณ1   นี่เธอ จำหมอคนนั้นได้ไหม?

คุณ2   คนไหนล่ะ(อีกแล้ว)?

คุณ1   คุณหมอคนที่อัธยาศัยดี ดูแลคนไข้ดีมาก ๆ คนนั้นไง  เนี่ย....เราคิดไว้เลยนะ ถ้าพ่อแม่เราไม่สบาย เราจะพาไปหาหมอคนนั้นนะเธอ

คุณ2   .........(ตาเป็นประกาย) ใช่ ๆ เราก็เหมือนกัน....

 

........อ่านแล้วก็มองย้อนกลับไป  ไม่เพียงแต่อาชีพหมอเท่านั้น แต่ทุก ๆ สาขาอาชีพ  ทุก ๆ คนในสังคม  ถ้ามีแต่ความฟุ้งเฟ้อ ยึดติดอยู่กับสิ่งของ ทรัพย์สินนอกกาย  ลืมหันมามองตัวเอง ไม่คิดที่จะพัฒนาตัวเอง  ไม่ทำอะไรที่จะยกระดับจิตใจของตัวเอง  เราก็คงจะไม่เหลืออะไรอีกแล้วให้เราภูมิใจในตัวเราเอง

แล้วคุณล่ะ อยากให้คนอื่นพูดถึงตัวเราแบบไหน?

.......หรือไม่ต้องถามใคร ถามตัวเราเองนี่แหละว่า

เราเห็นคุณค่าในตัวเราเองแบบไหน?