การดูแลด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์

การดูแลด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์

 

       การดูแลด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ หมายถึง การที่ให้การรักษาพยาบาลโดย บูรณาการสุขภาพกับความเป็นมนุษย์ เชื่อมโยงมิติทางสังคม อ่อนโยนต่อชีวิต อ่อนน้อมต่อธรรมชาติ ความเป็นกัลยาณมิตร ระหว่างผู้ดูแลรักษากับคนป่วย

 

แนวคิดแนวคิด การบริบาลที่ใส่ใจต่อความเป็นมนุษย์  บุคลากรทางการแพทย์และผู้ป่วยในฐานะมนุษย์  สุขภาพเป็นส่วนหนึ่งของศีลธรรมทางสังคม ความเจ็บป่วยเป็นโอกาสของมนุษยธรรม  การร่วมทุกข์นำไปสู่การแสวงหา ความดีมีสรรพคุณเยียวยาความทุกข์ได้  เกิดแก่เจ็บตายกับความหมายของชีวิต  เทคโนโลยีในฐานะเครื่องมือของมนุษย์

 

แนวปฏิบัติ How to humanize health care

ขยายกรอบแนวคิดเรื่องสุขภาพ ดูแลรักษาทั้งโรค ความเจ็บป่วย และความทุกข์ เรียนรู้จากเรื่องเล่าและเรื่องราวชีวิต  แสวงหาโอกาสทำงานกับคนทุกข์ยาก  ละเอียดอ่อนต่อมิติทางสังคมวัฒนธรรม ส่งเสริมการเรียนรู้อุดมคติของชีวิต สร้างวัฒนธรรมจิตอาสาเพื่อการขั ดเกลาตนเอง  ปรับระบบงานและการจัดการให้เอื้อต่อการเรียนรู้

                                                                          ที่มา โกมาตร  จึงเสถียรทรัพย์  สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์

          paragraph ข้างบนยกมาจากการบรรยายแนวคิดการดูแลด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์

ของอาจารย์ โกมาตร  จึงเสถียรทรัพย์  สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ ซึ่งโดยส่วนตัวของเจ้าของบันทึกชอบแนวคิดนี้เพราะมันฟังดูแล้วอบอุ่น อ่อนโยน เอื้ออาทรต่อเพื่อนมนุษย์  และได้พยายามนำแนวคิดนี้ไปใช้ในชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัว และในวันนี้ก็มีตัวอย่าง ที่จะมาเล่าสู่กันฟังค่ะ

 

              วันนี้ถือเป็นวันทำงานที่ดีวันหนึ่งมีผู้ป่วยรายหนึ่งโทรศัพท์มาหา บอกว่าจะขอซื้อยาต้านไวรัส ดิฉันเองบอกว่าเราไม่มียาขายแต่ถ้าไม่ได้เอายามาจะมาขอกินในมื้อที่ไม่ได้เอามาเราก็มีจะให้หรือมีให้ฟรีได้ไม่เกิน 2-3มื้อเพราะเราต้องเหลือยาไว้ให้ผู้ป่วยรายอื่นในกรณีที่ยาไม่พอเวลามาหาแพทย์ยาหมดก่อนมาขอกินเฉพาะมื้อนั้นก่อนพบแพทย์  ดิฉันเลยถามว่าปกติรับยาที่ไหน ญาติบอกว่าปกติผู้ป่วยซื้อยากินเองทีโรงพยาบาลเอกชน ญาติผู้ป่วยบอกว่าจะขอซื้อยา ประมาณ 30 เม็ด เพราะต้องเอาไปให้คนไข้ที่จะไปทำธุระที่ต่างประเทศแล้วยาที่มีอยู่จะไม่พอกิน เราจึงแนะนำให้ไปซื้อที่คลินิกคุณหมอในเมือง  ตกตอนเย็นเขาโทรมาหาเราอีก บอกว่าที่คลินิกเขาไม่แบ่งขายและญาติคนไข้ไม่มีเงินพอที่จะซื้อทั้งขวดเขาจึงขอให้เราช่วยเหลือหน่อย เราก็เลยนัดเขาตอนเช้า เวลาประมาณ 9.00. ตอนเช้าวันต่อมาเราก็มาพบญาติคนไข้ตามนัดหมาย  ได้บอกให้เขารอก่อน และไม่รับประกันว่าจะมียาพอตามที่เขาต้องการหรือไม่เพราะเขาบอกว่าเขาต้องการประมาณ  30 เม็ด เราก็ไปค้นหายาเก่าที่คนไข้ต้องหยุดกินเพราะแพ้ยาแล้วเอามาคืน รวบรวมและใส่ซองให้ ญาติคนไข้ถามว่าราคาเท่าไร เราบอกว่าเราไม่ขายยา ยาส่วนนี้เรามีไว้เล็กน้อยเผื่อคนไข้ในกรณีฉุกเฉิน ยาหมด ได้รับยาไม่พอ แต่เราสามารถแจกให้คนไข้ของเราได้ไม่เกิน 1-2 วันเท่านั้น เขามองหน้าเราด้วยความซาบซึ้งทำตาแดงๆเหมือนจะร้องให้ ยกมือไหว้ขอบคุณเราหลายครั้ง อย่างไรก็ตามเราบอกญาติคนไข้ว่าครั้งต่อไปถ้ารู้ว่าคนไข้เองจะเดินทางไปธุระไกลๆ ก็ต้องเตรียมยาไปให้พอหรือวางแผนลวงหน้าว่าจะไปที่ไกลๆหลายวันแล้วไม่สามารถมาตามนัดได้ สามารถมาพบแพทย์ก่อนนัดเพื่อติดต่อขอรับยาได้              

           บทเรียนที่เรียนรู้สำหรับตัวดิฉันเองคือการช่วยเหลือใครซักคนด้วยความจริงใจ เต็มใจ แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตามแต่การทำให้เขาได้มีความหวัง ไม่ทำลายความหวังเของเขาแล้ว สิ่งที่เราได้รับตอบแทนกลับมาแค่คำขอบคุณ ทั้งสีหน้า ท่าทางแล้ว เราจะรู้สึกเป็นสุขและอิ่มใจ และมีพลังที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ต่อไป

                                                                   ขอให้ทุกคน มีความสุขในการทำงานนะคะ

                                                     พรนิภา