ทีวีบูรพา

            คืนนี้เป็นอีกคืนหนึ่งที่ผมรู้สึกมีความสุขเหลือเกิน

            ทุกคืนวันอังคาร เป็นคืนที่ผมพยายามถ่างตาเฝ้ารอ หากไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่หนังตาจะไม่หนักจนเกินไป ก็จะรอดูรายการ “คนค้นฅน” รายการที่ผมคิดว่าเป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดในบ้านเราขณะนี้ ไม่มีใครคิดจะเถียงผมเลยใช่ไหมครับ

            จำไม่ได้แล้วว่าเริ่มดูรายการนี้เมื่อไหร่ จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทำไมต้องดู หรือตอนแรกที่ดูนั้นคือตอนอะไร แต่ตอนนี้เป็นหนึ่งในรายการที่ผมต้องเฝ้าดู มันมีอะไรดี

            สาระ เป็นหนึ่งในสาเหตุและเหตุผลที่ต้องดู เพราะแต่ละตอนนั้นมันช่างถึงอกถึงใจ บางตอนเรียกน้ำตาของผมได้ดีนัก เช่นตอน “น้องแอน” เด็กหญิงตัวเล็กๆในเรือนจำ ที่มีแม่เป็นคนลาวมาติดคุกในคดียาเสพติด จำได้ว่าตอนนั้นทั้งคุณเช๊ค และคนดูทั้งประเทศต่างก็ร่ำไห้ไปกับน้องแอน ที่ร้องตามแม่ที่เดินข้ามฝั่งกลับไปลาว บางตอนก็ดูไปอย่างมีความสุข เช่นตอน “ปู่เย็น” ที่ดูไปก็รู้สึกมีความสุขเต็มล้นอยู่ในหัวใจ หรือบางตอนก็ดูไปหัวเราะไป เช่นตอน “รุ่ง กว่าแม่จะรู้เดียงสา” (ไม่รู้ผมเขียนชื่อตอนเขาถูกหรือเปล่านะครับ กรุณาอย่าถือสา) ที่ดูไปหัวเราะขำกลิ้งไปตลอด หรือตอน “ลุงเสรี” รายนี้ฮาแตกไปตลอดชั่วโมงเลยเชียวครับ

            เหนือสิ่งอื่นใดที่ทำให้รายการนี้น่าดูก็คือ การร้อยเรียงคำพูด การใช้ภาษาที่สละสลวยอย่างไร้ที่ติ

            เริ่มจากการเปิดรายการที่น่าสนใจ เหมือนคำนำที่เราควรจะอ่านก่อนเปิดหนังสือทุกเล่ม สมัยก่อนจะเป็นดร.อภิวัฒน์มานั่งพูดเปิดและปิดรายการ เขียนมาถึงตรงนี้ก็อดคิดถึงท่านไม่ได้ คำพูดทุกคำที่เขาอุตส่าห์คิด อุตส่าห์เขียนมาเล่าเรานั้นเพราะเหลือเกินครับ

            การดำเนินเรื่องของรายการนี้ก็เป็นไปอย่างน่าสนใจ ก็คล้ายกับที่เรากำลังอ่านหนังสือดีๆสักเล่มแล้วไม่อยากจะวางนั่นแหละ แต่นี่เป็นภาพเคลื่อนไหว มีเสียงดนตรีที่ไพเราะเคล้าคลอดอยู่ตลอดเวลา จำได้ไหมครับ เสียงกีต้าร์เพราะพริ้งที่เปิดออกมานั้น เรียกเราให้หยุดฟังได้เสมอ “โลกมีเรื่องราวมากมาย....” (ร้องต่อไม่เป็นครับ)

            แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่บอกไว้ตอนต้นว่า คืนนี้มีความสุขเหลือเกิน นั่นก็เพราะว่าคืนนี้เขาเสนอภาพของงานวันนัดพบชาวทีวีบูรพา ที่จัดกันที่เจเจมอลล์ กรุงเทพ เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา มันเหมือนกับงานรวมดาวสาวสยาม ที่มีคนต้นเรื่องเดินทางมาร่วมงานมากมาย คนมาร่วมงานก็มาก แถมไม่วายที่จะพกสาระมาด้วยเสมอ ดูสิ ลุงเสรียังเดินเรี่ยไรเงินเพื่อทอดกฐินทีวีบูรพาเลย ได้เงินเกือบเต็มถัง ตอนแรกก็เข้ามาหล่อเหลาเอาการ แต่ไม่นานนักเสื้อก็หลุดออกจากตัว เหลือเพียงกางเกงตัวเก่งเพียงตัวเดียวเดินไปมาอยู่ในห้องจัดงานนั้น แฝดปานวาด ปานตะวัน ก็มาเพื่อที่จะทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ชีวิตนั้นมีความหมายเหลือเกิน เช่นเดียวกับอ้อมและช่างก้อม ที่ทำให้คนที่คิดอยากฆ่าตัวตาย หันมามองความทุกข์ของตัวเองบ้างว่ามันอาจจะน้อยนิดเหลือเกิน เมื่อเทียบกับเขาเหล่านั้น

            ผมเคยซื้อหนังสือที่เขียนเรื่องอ้อม แล้วก็ได้ให้คนไข้ของผมคนหนึ่งที่กำลังใกล้จะเสียชีวิตจากโรคมะเร็งอ่าน ตอนนี้เขาจากไปแล้ว ไม่รู้ว่าได้ประโยชน์จากการอ่านหนังสือของผมบ้างหรือไม่ แต่น้องอ้อมก็คงได้บุญไปแล้วครับ

            สรุปว่าคืนนี้คงนอนหลับอย่างมีความสุข ที่ได้ดูรายการ “คนค้นฅน” ตอนนี้

            เช่นเดียวกับรายการอื่นๆของทีวีบูรพา อีกรายการหนึ่งที่น่าดูเสียเหลือเกินนั่นก็คือ “กบนอกกะลา” รายการสารคดี ที่ทำเรื่องใกล้ตัวให้เป็นเรื่องน่าสนใจ เขาทำให้เรื่องธรรมดากลายเป็นเรื่องสนุก และตอนนี้ รายการกบก็เป็นรายการโปรดของคุณแป้งไปเรียบร้อยแล้ว

            อีกรายการหนึ่งก็คือ “แผ่นดินเดียวกัน บ้านฉันบ้านเธอ” ผมว่านี่ก็เป็นสุดยอดรายการสร้างสรรค์แห่งปีเลยครับ คิดได้อย่างไร เอาเด็กๆจากที่ต่างๆมาอยู่ร่วมกัน แลกเปลี่ยนเรียนรู้วัฒนธรรมร่วมกัน แต่น่าเสียดายจริงๆที่ตอนนี้หาดูไม่ได้เสียแล้ว ใครทราบบ้างไหมครับว่าเป็นเพราะเหตุใด

            เป็นอย่างไรบ้างครับ มีใครเห็นด้วยกับผมบ้าง ยกมือขึ้น