ฝรั่งเศสยึดจันทบุรี ยกเสียมราฐ พระตะบอง ศรีโสภณ เพื่อแลกตราด

                

ธงสยามสมัยรัชกาลที่ 5 จากเว็บ http://www.talkingmachine.org/siamflag/picture.html

รัฐบาลฝรั่งเศสได้ยึดครองเมืองจันทบุรีตั้งแต่3 ตุลาคม 2436 - 8 มกราคม
2447 เป็นเวลา 10 ปี จึงยอมคืนดินแดนนี้ให้ไทย แต่ฝรั่งเศสได้ยึดเมืองตราดแทน
หลังจากที่ไทยได้ทำสัญญายกดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง   และเสียเงินเป็นจำนวน
มากให้แก่ฝรั่งเศสในพ.ศ.2436 และฝรั่งเศสได้ยึดจันทบุรีไว้โดยอ้างว่าเมื่อไทยได้
ปฏิบัติตามสัญญาแล้วจะคืนให้     ไทยได้รีบปฏิบัติตามสัญญาอย่างครบถ้วนแล้ว  
แต่ฝรั่งเศสก็ยังไม่ยอมคืนจันทบุรีให้   จนเวลาล่วงมาถึง 10 ปี   ฝรั่งเศสจึงได้ถอน
ทหารออกจากจันทบุรีหมด เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ.2447โดยฝรั่งเศสย้ายไปยึด
เมืองตราดแทน 
      เพื่อให้ได้เมืองตราดกลับคืนมาเป็นของไทย ไทยต้องทำสัญญากับฝรั่งเศส
เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449  ยกพระตะบอง   เสียมราฐ  และศรีโสภณ  ให้แก่
ฝรั่งเศส  เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (ชุ่ม อภัยวงศ์)    ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบอง
จึงได้นำธงชาติไทย(ธงช้าง)กลับมายังเมืองไทย พร้อมกับอพยพครอบครัวมาด้วย
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  โปรดเกล้า ฯ   ให้ตั้งบ้านเรือนอยู่เมือง
ปราจีนบุรีจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรม
                            สงครามใหม่หวังกำไรมิใช่แผ่นดิน
มิใช่ขุดเรื่องเก่าให้ร้าวฉาน                  เรื่องที่ผ่านประวัติศาสตร์มิอาจหวน
แต่อยากให้คนไทยได้ทบทวน             เพื่อชักชวนให้ตระหนักรักแผ่นดิน
ในอดีตที่เขาทำซ้ำข่มขี่                     แต่วันนี้ใช่การรบจะจบสิ้น
เปลี่ยนจากการรุกไล่ได้แผ่นดิน            แต่โกยสินทรัพย์กำไรกลับไปแทน
ใช้สื่อเป็นอาวุธสุดแสนง่าย                 เร่งขยายฐานรุกบุกตามแผน
ห้างสรรพสินค้าโตใหญ่เต็มไทยแลนด์   คนเดินแน่นเต็มห้างสร้างกำไร
ทั้งดนตรีกีฬาเสื้อผ้าผม                      แทรกให้ชมโฆษณามีมาใหม่
ค่อยซึมซับรับทุกทางอย่างเต็มใจ         ไม่ต้องใช้รบรุกบุกยึดครอง
ภาพยนตร์แฝงเนื้อหาพาตอกย้ำ           ฉายซ้ำซ้ำให้ชมชอบตอบสนอง
ทั้งเครื่องดื่มอาหารน่าทานลอง            แทรกเรื่องของภาษาประเพณี
ชื่อเด็กไทย ไก่ ปลา หาได้ยาก            เปลี่ยนเป็นมาร์คมิ้งแม็กแจ๊คปาล์มมี่
ผมสีทองผิวสีแทนแสนเท่ดี                 ลืมสิ่งที่เป็นไทยไร้ค่าจัง
มิใช่จะฟื้นฝอยหาตะเข็บ                     แต่เมื่อเจ็บก็ต้องจำนำบางสิ่ง
มาปรับปรุงแก้ไขใช้ได้จริง                  อย่าลืมสิ่งดีงามความเป็นไทย
                 สมเจตน์  เมฆพายัพ   แต่งไว้เมื่อ  ๕ มีนาคม  ๒๕๕๑
    ครั้งที่ 14 เป็นผลพวงมาจากฝรั่งเศสรายเดิม  ที่หมกปัญหาไว้ให้ ไทยกับ
เขมรต้องขัดแย้งกัน  แต่ยุคนี้สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าการสูญเสียดินแดน ก็คือการ
สูญเสียด้านเศรษฐกิจการค้า ห้างต่างชาติ  (คาร์ฟูของฝรั่งเศส  โลตัสของอังกฤษ)
ขยายเต็มแผ่นดินโกยกำไรกลับไปเมืองแม่ และสิ่งที่น่ากลัวอีกเรื่องหนึ่งก็คือ
สงครามสื่อ แม้จะไม่ได้เสียเลือดเนื้อ แต่เสียจิตวิญญาณ ความเป็นไทย ศิลปะ
วัฒนธรรม  ที่ต่างชาติรุกเข้ามาโดยใช้สื่อเป็นอาวุธ
   โชคดีที่ได้เกิดมาบนแผ่นดินนี้  ขอจงภาคภูมิใจในความเป็นไทย  และจง
ตอบแทนคุณแผ่นดิน    ที่บรรพชนผู้กล้าของเราได้สละเลือดเนื้อ  และชีวิต
รักษาไว้ให้พวกเราได้อยู่อาศัยอย่างสุขสบาย    โดยการประพฤติปฏิบัติตน
เป็นคนดี  และจงอย่าทำร้ายทำลายชาติ เพราะความโลภ หลง ส่วนตน