จิตไม่ว่าง
วันนี้ไปเตรียมสถานที่อบรมที่โรงเรียน ยังสับสนกับวันเหมือนกับว่าพออายุ งาน ภาระ สูงขึ้นทุกอย่างก็น่าจะสูงตามด้วย แต่ผกผันกันหมดเลย ความจำ ความคล่องตัว ความพร้อม แปลกนะ ที่เคยสงสัยว่าคนสูงอายุทำไม ถึงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ตอนนี้คำตอบมีแล้ว เป็นเรื่องของการเวียนว่าย เกิด แก่ ทำอย่างไรถึงจะหยุดได้ เมื่อต้องเผชิญเหตุการณ์ด้วยตนเอง บางครั้งก็ทนได้ แต่บางครั้ง ก็คิดว่าทำอย่างไรดี แต่ละศาสตร์ก็ค้นหาวิธีการตามศาสตร์ของตัวเอง แต่ไม่เป็นมีศาสตร์ไหน พ้นไปได้ทำเพียงแค่ยืดระยะเวลาเท่านั้น มีศาสตร์เดียวกระมังคือพุทธศาสนา ที่กำหนดให้วางใจให้พ้นจากวัตถุ เหลือเพียงจิตที่ว่าง แล้วเมื่อไรจิตจะว่าง
ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของโก๊ะจิ จัง และครูโย่ง