ดูรายการ"คนค้นคน"ไปด้วย ทำงานไปด้วยเมื่อสักครู่นี้ ได้ข้อคิดอันเป็นที่มาของสิ่งที่อยากเขียนนี่แหละค่ะ คุณบุญหลาย คนต้นเรื่องคราวนี้นั้นดูเผินๆแล้วจะเป็นคนที่ไม่ครบสมบูรณ์เหมือนคนทั่วไป เพราะโรคลมชักที่คงจะทำลายเส้นประสาทในการควบคุมอวัยวะไปบางส่วนจนกลับมาเป็นปกติไม่ได้ แต่จะเห็นได้ว่า ด้วยการเลี้ยงดูจากแม่ที่ให้คุณค่ากับความเป็นคนของลูก สอนให้ลูกช่วยตัวเองมาตลอด ทำให้ทุกวันนี้คุณบุญหลาย ทำมาหากินเลี้ยงตัวเองได้ แถมยังมีวิถีปฏิบัติในชีวิตหลายๆประการที่ทำให้เราทึ่ง เช่น การใช้เงินแบบที่เขากำหนดไว้เองว่าจะใช้ให้น้อยกว่าที่หาได้ในแต่ละวัน พอมีเงินเยอะก็ซื้อของแบ่งปันคนอื่นด้วย แต่ถ้าเป็นของซื้อของขายในงานประจำวัน เขาจะไม่ลดไม่แถม แต่ขายของคุณภาพดีที่เลือกมาแล้วในราคาที่ถูก ของแพงก็ไม่เอามาขาย
เห็นได้ชัดเจนว่าคุณบุญหลาย เป็นคนมีหลักการเช่นนี้ เพราะเขาได้รับความเชื่อมั่นในศักยภาพของเขาจากคุณแม่นั่นเอง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่จริงๆสำหรับคนทุกคน เราจะพบเห็นเสมอว่าการที่เราให้ความเชื่อมั่น ให้กำลังใจคน ทำให้คนเห็นคุณค่าของตัวเอง รู้จักมองสิ่งที่ดีๆในตัวเองแล้วนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ คนทุกคนมีคุณค่า มีสิ่งดีๆในตัวที่ไม่เหมือนกัน เปรียบเทียบกันไม่ได้ และความเชื่อมั่นนั้นเองที่จะทำให้คนแต่ละคนใช้ศักยภาพของตัวเองให้เกิดประโยชน์กับตัวเองและผู้อื่น
อยากให้เราช่วยกันทำให้คนรอบๆตัวเราค้นพบสิ่งดีๆในตัวเอง เพียงคำพูดดีๆ การให้กำลังใจ การมองหาสิ่งที่ดีในคนรอบๆตัวแล้วบอกเขาไป ทำได้ไม่ยาก แต่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นนั้นหาค่าไม่ได้จริงๆแน่นอนค่ะ
ชื่นชอบวิธีคิดของ "บุญหลาย" ที่สุดครับ
เห็นความรักของแม่ที่มีต่อลูก
เห็นความรักของลูกที่มีต่อแม่
ซาบซึ้งใจครับ
..
ความเป็นแม่และพ่อ เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดค่ะ
..
พี่โอ๋ สบายดีนะคะ มีความสุขในเทศกาลบุญค่ะ
เคยอ่านมาว่า ลองพูดชื่นชมคนรอบข้างวันละครั้ง และเพิ่มเป็นสองสามครั้งต่อวัน แต่ต้องชื่นชมจากใจ จะทำให้คนคนนั้นมีความสุขในการใช้ชีวิตมากขึ้นค่ะ
เป็นข้อคิดที่มีคุณค่าสุดๆ เลย เสียดายที่ดูไม่จบ
สวัสดีคะพี่โอ๋
ไม่ได้ดูจากทีวี แต่ได้ อ่านบทชีวิตของบุญหลาย ทำให้สะท้อนให้เห็นว่า ขอเพียงเรามองเห็นคุณค่าของตัวเราเอง ทำดี และ คิดดี เราก็จะมีความสุขในชีวิตคะ พี่โอ๋ ต้องขอบคุณ คุณแม่บุญหลาย บุญหลาย และ ผู้นำเอาชีวิตบุญหลาย มาเผยแพร่ ได้มองเห็นอีกมุมหนึ่งของชีวิต รวมถึงพี่โอ๋ด้วยคะ
ขอบคุณคะ