ไม่มีอะไรเกินความสามารถ....ถ้าเราคิดจะทำ

       เมื่อไม่นานมานี้  มีคณะครูอาจารย์จากจังหวัดปราจีนบุรีมาดูงานKM ที่โรงเรียน..... โรงเรียนบางลี่วิทยาเลยโชว์ผลงานซะเต็มที่เลย(ของเราดีจริง) ...งานนี้นะคะมีพ่อประจักษ์และพ่อพิสูจน์เป็นพระเอก

                         

  ส่วนนางเอกหรือคะ....จะใช่ใครที่ไหนก็พี่จิของเราไงคะพร้อมทั้งคณะอีแซวโรงเรียนบางลี่วิทยา......เขาก็อวดความสามารถกันเต็มที่.....

                          

       ด้านครูพรรณานั่งเฝ้าหนังสือการ์ตูนพร้อมทั้งเตรียมรับมือกับหวัดแอร์(ขออธิบายนิดค่ะ....ก็ข้าวเห็นครูพรรณาเข้าห้องแอร์เมื่อไรก็เริ่มมีอาการไอ...น้ำมูกไหล...จาม....นั่งซึม...แต่เวลาอยู่นอกห้องแอร์ก็ไม่เป็นนะคะ...นี้แหละค่ะอาการของโรคหวัดแอร์....หมอข้าวตั้งชื่อเอง..อิอิ)....ด้านข้าวหรือคะรับบทเด่นสุด...เริ่มแรกครูพรรณาให้ข้าวและเพื่อนอีกคนมาเป็นคนนำเสนอผลงานการ์ตูน...หากมีคนสนใจ...แต่ด้วยความที่มาเร็วเกินไปเลย....มารับหน้าที่ใหม่.....เริ่มด้วยเป็นลูกมือพ่อพิสูจน์ติดบอร์ดอีแซวเพื่อนำเสนอครูที่มาดูงาน.....จากนั่น....มารับหน้าที่เป็นตากล้อง ถ่ายรูปให้พ่อพิสูจน์ขณะไหว้ครู....เวลาผ่านไปครูจากจังหวัดปราจีนบุรีเริ่มมา....ข้าวเลยมารับหน้าที่พนักงานเปิดประตูพร้อมทั้งเป็นพนักงานต้อนรับ....มีคนชมข้าวด้วยค่ะว่าไหว้สวยเหมือนนางฟ้าการบินไทย..อิอิ...จบจากพนักงานต้อนรับ  ข้าวก็ต้องมาเป็นเด็กเสริ์ฟน้ำให้กับครูจากปราจีนบุรี...โห!!มากันมากมายเลยค่ะข้าวเดินซะน้ำหนักลดไปตั้ง2 ขีด ....(แค่นี้ก็ดีใจแล้ว..555)

                       

      พอดูงานkmดำเนินไปก็มีครูอาจารย์บางท่านเข้ามาสอบถามเกี่ยวกับการ์ตูนที่ครูพรรณานำมาอวด...เน้น...นำมาอวดจริงๆคะ...ของเด็กโรงเรียนบางลี่เราดีจริง....ข้าวถึงได้รับหน้าที่อธิบายการทำการ์ตูนซักที....การดูงานสิ้นสุดลงแต่...หน้าที่ของเรายังไม่จบ....ข้าวยังรับหน้าที่เป็นเด็กเก็บสถานที่ต่อ....เห็นไหมคะ...กว่าข้าวจะทำต้มยำซักชามหนึ่ง ข้าวต้องหาวัตถุดิบมากมายกว่าจะได้ทำ...นี่แหละค่ะโรงเรียนบางลี่วิทยา...เขาสอนเด็กให้รู้จักเริ่มและจบเป็น  ไม่ใช่จับเด็กมาวางไว้กับงานที่สำเร็จแล้ว...นี่คือเบื้องหลังแห่งความสำเร็จของนักเรียนโรงเรียนบางลี่วิยา...เด็กที่นี่หลงป่าก็ช่วยตัวเองได้...อิอิ