เมื่อนั้นเราอาจจะ...เข้าใจสรรพสิ่งที่อยู่รอบกาย...ที่อยู่รอบใจ

.

เมื่อใจนิ่ง...กายสงบ...

เมื่อใจโอบกอดกาย...อย่างใส่ใจ....อย่างเฝ้าดู...ทุกย่างก้าว

 

เมื่อนั้นเราอาจจะ...เข้าใจสรรพสิ่งที่อยู่รอบกาย...ที่อยู่รอบใจ

เมื่อนั้นเราอาจจะ...ใส่ใจสรรพสิ่ง...ที่อยู่ข้างหน้า...ข้างหลัง...ข้างบน...ข้างล่าง

เมื่อนั้นเราอาจจะ...เมตตาต่อทุกสรรพสิ่ง...ไม่ว่ามดเล็กๆ...นกตัวใหญ่...ดอกไม้ดอกหญ้า...หรือว่าผู้คน...ไม่ว่าทุกแห่งหน...หรือที่ใดๆ

เมื่อนั้นเราอาจจะ...รู้ว่าทุกอย่างใช่....ทุกอย่างไม่ใช่

เมื่อนั้นเราอาจจะ...รู้ว่าทุกอย่างต้องเป็น...ทุกอย่างไม่ต้องเป็น

 

เมื่อนั้นเราอาจจะ...รู้ว่า..............

เมื่อนั้นเราอาจจะ...รู้ว่า................

 

เมื่อใจนิ่ง..................................กายสงบ......................................................เช่นนี้เองฤา