ถนนคนเดิน ถนนคนกิน เดินมากแล้วหิวก็เดินไปหาอาหารกิน ที่ ถนนคนกิน

เล่าการเดินทางด้วยภาพ

ปักกิ่ง ตอน ๒

เมืองปักกิ่งถึงแม้ว่าสภาพท้องถิ่นโบราณจะสูญหายไปตามกาลเวลา  แต่ส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายไปโดยมนุษย์ที่ไม่รู้จักคุณค่า  ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง   แต่อย่างไรก็ตามปักกิ่งยังสามารถรักษาไว้ซึ่งวัฒนธรรมอันเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาเป็นพันๆปี  (ผู้เขียนจะนำมาบันทึกในภายหลัง)  คนปักกิ่งและนักท่องเที่ยวนิยมไปเดินเที่ยว 步行街หรือถนนคนเดิน  ปิดถนนทั้งสายห้ามยานพาหนะทุกชนิดเข้า  คนเดินเที่ยวก็ไม่ต้องมากังวลอันตรายจากรถรา   สองข้างถนนมีห้างร้านของที่ระลึก  รองเท้าเสื้อผ้าชายหญิง มีทั้งสินค้าที่ผลิตในประเทศซึ่งราคาค่อนข้างถูกเอามากๆ   ส่วนสินค้าแบรนด์เนมที่นำเข้าแพงกว่าที่บ้านเรา  คนจีนจึงชอบไปชอบปิ้งกันที่ฮ่องกงเพื่อซื้อสินค้าแบรนด์เนม  อย่างนาฬิกาข้อมือ โรเล็กซ์ แต่เดี๋ยวนี้นิยม ปาเตฟิลลิป เป็นต้น  ยังมีสถานที่ที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่งที่คนชอบไปกันคือ 食街ถนนคนกิน  ถนนทั้งสายมีร้านเล็กร้านน้อยขายอาหารเรียงรายยาวหลายกิโลเมตร  ซื้อแล้วก็ยืนกินกันหน้าร้านเลย  ไม่มีที่ให้นั่ง  ไปปักกิ่งทุกครั้งผู้เขียนชอบไปเดินชิมอาหาร  เนื้อแพะย่างซินเกียง  อาหารไทยลื้อจากสิบสองปันนา เต้าหู้ชนิดต่างๆ ถ้ามาที่นี่น่าลองเต้าหู้เหม็นทอด  หอมอร่อยดีทีเดียว  เกี๊ยวน้ำปักกิ่งใส้ต่างๆก็น่าทานเหมือนกัน   อาหารแปลกๆ  บางเมนูไม่เคยทานมาก่อนเลย  เช่น เมนูแมงป่องสดๆ    ส่วนอาหารอื่นๆก็ออกจะโบราณ  มีโอกาสก็ลองไปเดินชิมอาหารแปลกๆ  ได้อิ่มท้องทั้งสนุกด้วย

ถนนคนเดินนในกรุงปักกิ่ง เมื่อปี ค.ส. ๒๐๐๒

 

ถนนคนเดินเมื่อ ๖ ปีก่อน

 

ร้านขายผลไม้เคลือบน้ำตาล ที่มีชื่อเสียงถือ พุทราสดเคลือบน้ำตาล

เนื้อแพะย่างสมุนไพรอันลือชื่อของชนชาติส่วนน้อยในภาคเหนือของจีน  ชนชาติซินเจียง

ร้านอาหารชนชาติต่างๆในถนน หวังฟู้จิ่ง  อาหารอร่อยราคาย่อมเยา

ร้านอาหารร้านนี้โด่งดังมาเป็นเวลาร้อยกว่าปี  มาเปิดสาขาที่ปักกิ่ง ร้านดั้งเดิมอยู่เมืองเทียนจิน (เทียนสิน) อาหารขี้นชื่อคือซาลาเปา กินกับข้าวต้ม  มีทั้งข้าวขาวและข้าวกล้อง  มีน้ำเต้าเจี้ยวกินกับปาท่องโก๋  ชื่อร้านแปลกดี 

"ร้านหมาไม่เกี่ยว"

บันทึก  "เล่าการเดินทางด้วยภาพ"  จะบันทึกทุกวันอาทิตย์  พบกันใหม่วันอาทิตย์หน้า  ขอบคุณทุกท่านที่สนใจติดตามอ่าน