ขณะนั่งรอเวลาประชุมทำแผนของรพ. ก็ให้ได้คิด....มองย้อนหลังประสบการณ์การทำคุณภาพในงานวิสัญญีที่ได้รับมอบหมาย...ตั้งแต่ปี 2543 จนปัจจุบัน....
อะไรบ้างที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตของฉัน
คน... ระบบงาน... การโค้ช... ศิลปและเทคนิคต่างๆของการสื่อสาร การทำงานเป็นทีม สารพัด....
ตลอดจน.... การทำให้ได้ใจ...ที่ฮึกเหิม... และแม้แต่การถอดใจ...อย่างเจ็บปวด
อะไรบ้างที่มีส่วนทำให้ชีวิตของฉัน...ทั้งด้านการงานและส่วนตัวเปลี่ยนแปลงไป
ฉันใช้เทคนิคส่วนตัวอะไรบ้าง...ที่ทำให้ภาพลักษณ์ของงานบริการวิสัญญีดูโดดเด่น ไม่หยุดนิ่งในการพัฒนา...และไม่เคยตระหนกกับการประเมินคุณภาพ..ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด
ทำไมบุคลากรวิสัญญีจึงดูสนุกกับการทำงานคุณภาพ
ผู้อยู่เบื้องหลังในการกระตุ้นและเฝ้าดูห่างๆ(อย่างฉัน)...มีความสุขเสมอกับความสำเร็จเหล่านั้น แม้มันจะไม่มีชื่อฉันปรากฏ
ความสุขใจที่ใครก็หาซื้อไม่ได้ และมิอาจทำได้ในเวลาอันสั้น....
(ตอนนี้หมดเวลาเล่าแล้ว ...ว่างๆจะทยอยนำเทคนิคที่ฉันใช้อย่างธรรมชาติ โดยเรียนรู้จากการทำจริงมาเล่าต่อ เผื่อเพื่อนๆในวงการจะนำไปดัดแปลงใช้ค่ะ)
