จากวันที่คุณหมอนนทลี และคุณศรีวิภามาเยี่ยมให้คำแนะนำเราวันนั้น หลายคนเริ่มสนใจการเล่าเรื่องมากขึ้น แต่ปัญหาอย่างที่พบประจำ คือ เล่าแบบคุยๆๆๆ เนี่ยถนัด แต่ไม่ชอบเขียนบันทึกแบบที่คุยกัน พอเขียนปุ๊บ เซ็งเลย...ก็ยังติดอยู่กับภาพวิชาการ..ไม่งั้นจะอายเค้า คนอ่านตั้งมากมาย บางคนก็ไม่ถนัด internet บางคนบอกว่าป้าพิมพ์คอมไม่เก่ง แน่ะ!! บางคนก็สนใจอยากทำแต่ทำไม่เป็น
วันที่ 21-22 ก.ค.นี้ล่ะนะเราจะสอนให้แล้ว เพราะเรื่องเล่าที่ลงให้ มันขาดจิตใจของคนทำงานตัวจริงนะค่ะ ในฐานะคนเก็บมาเล่าก็ไม่สนุกเท่า ภาษาที่บอกความเป็นตัวตนและใจที่ทุ่มเทในการสร้างงานชิ้นเด็ดๆแต่ละชิ้นขึ้นมา...เพราะตัวหนังสือบอกได้นะคะว่าคุณเป็นอย่างไร
แล้วมาคุยกันผ่าน blog มาแลกเปลี่ยนหยาดเหงื่อและแรงกายด้วยกันใน blog เราจะได้อะไรดีๆ สนุกๆมาเติมน้ำในแก้วของเราได้อีกเยอะเลยนะจะบอกให้
หวังไว้ว่าซักวันเราจะได้รู้จักกันมากขึ้น...ไม่ต้องมาบังเอิญรู้ว่าคนนั้นไปที่นั้นมา คนนี้ไปตรงโน่นมา เพราะเพื่อนจะมาเล่าให้เราฟังว่าไปไหนมา ได้อะไรมาเล่าสู่กันฟังผ่านบันทึกได้แม้ว่าจะไม่ได้เจอกันก็เถอะนะ...ได้ข่าวแว่วจากหมอก้องว่างานนี้ผอ.ศูนย์ฯจะมาเรียนด้วยนะค่ะ
เราก็เป็นมือใหม่หัดเขียน เรามาช่วยๆกันให้กำลังใจซึ่งกันและกัน