หยุดเถิดน้องอย่าร้องไห้

มวลดอกไม้ยังจะบานตระการฝัน

หยาดน้ำค้างยังจะหวานทานตะวัน

ละอองไอยังจะฟั่นกลั่นน้ำฟ้า

หมู่หิ่งห้อยยังจะร้อยแสงระยิบ

ดวงราตรียังกระพริบเกลื่อนเวหา

วิหคน้อยเจื้อยแจ้วจำนรรจา

ก้อนเมฆายังจะฝ่าพายุลม

หลากเกสรยังจะบ่มให้โลกหอม

ฤดูกาลก็ยังพร้อมเวียนประหงม

สะพานรุ้งยังจะรอให้รื่นรมย์

ถนนรักยังจะชมให้ชื่นทาง

ฟืนชีวิตยังจะใช้ไฟชีวิต

รอยลิขิตยังจะสดให้เสกสร้าง

โฉมแห่งพรุ่งยังจะรุ่งอรุณราง

มุมมืดร้างยังจะพร่างด้วยแสงพราย

 

ไก่ตัวเก่ายังโก่งขันเพื่อวันใหม่

ลมหายใจยังกรุ่นหอมมิจางหาย

พยุงกายให้หยัดสู้กู้ชีวี ชีวิตเธอยังจะมุ่งอีกมากมาย

 

ชีวิตฉันยังจะหมายอีกมากมี

หยุดเถิดน้องหยุดร้องไห้

แม้โลกแล้งโหดร้ายหลายวิถี


ขยันสร้างแต่กรรมดีต้องมีชัย

(อนุโมทนา..สาธุ กับคุณ.ช.วัชรินทร์ที่แบ่งปันบทประพันธ์เพื่อการเผยแพร่)