ในช่วงปีครึ่งที่ผ่านมานี้ฉันเองได้อุทิศตนทำงานหนักเพื่อพระพุทธศาสนา...

 


เพราะในใจคิดอยู่เสมอว่าที่บ้านของเราฐานะนั้นยากจน พ่อ แม่ ญาติพี่น้องไม่มีเงิน มีทองที่จะมาถวายเพื่อสร้างโบสถ์ สร้างศาลา หรือแม้ว่าจะเดินทางมาเยี่ยมเยียนได้บ่อย ๆ

 

ดังนั้นฉันเองจึงต้องใช้แรงกาย แรงใจ และ “โอกาส” ที่ยังมีแรง มีพลัง ใช้กาย ใช้ใจนี้ทำงานถวายไว้กับพระพุทธศาสนา ทำเพื่อเป็นปฏิบัติบูชา เพื่อส่งสานบุญนี้หนาให้กับพ่อแม่ ญาติ พี่ น้อง ในแดนไกล

ในชาตินี้ที่ครอบครัวเราเกิดมายากจน ก็เพราะว่าชาติก่อนเรานั้นทำบุญมาน้อย ไม่มีบุญเก่าให้กินให้ใช้ ชาตินี้ฉันเองในฐานะลูกคนหนึ่งของพ่อแม่ พี่คนหนึ่งของน้องสาว น้องชายคนหนึ่งของพี่ ๆ ญาติคนหนึ่งของตระกูล แลเพื่อนคนหนึ่งที่อยู่ร่วมโลก ขอใช้ชีวิต ใช้แรงกาย ใช้ร่างกายที่ได้รับอัตภาพมาจากพ่อจากแม่นี้ ทำความเพียร ทำงานเพื่อพระพุทธศาสนาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

เพื่อให้ผลบุญกุศลที่ทำนี้ ได้บังเกิดกับพ่อ แม่ ญาติ พี่น้อง ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และที่ล่วงลับไปแล้ว ถึงแม้ชาตินี้ลำบากไม่มีซึ่งมนุษย์สมบัติ แต่ก็หวังเพียงว่าเมื่อพ่อและแม่ รวมถึงญาติพี่น้อง เมื่อท่านลาลับดับสังขารจากโลกนี้ไปแล้ว ท่านจะมีสวรรค์สมบัติเป็นทุนรอไว้ในเบื้องหน้า

 
และหากท่านทั้งหลายได้จุติในเบื้อหน้าอีก ท่านจะได้ไม่ลงไปจุติในภพต่ำคือทางอบาย อย่างน้อยที่สุดท่านก็จะได้เกิดมาเป็นมนุษย์อีก


เมื่อท่านได้เกิดมาเป็นมนุษย์ในเบื้องหน้านั้น บุญกุศลที่ฉันทำส่งให้ท่านนั้น จะส่งผลไม่ให้ท่านต้องลำบาก ขาดแคลนด้วยมนุษย์สมบัติอย่างเช่นในวันนี้


เหนือที่สุดกว่าสิ่งอื่นใด สิ่งที่ฉันทำมาทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้พ่อให้แม่ของฉัน รวมถึงญาติพี่น้องทั้งโดยสายเลือดและความผูกพันต่าง ๆ ไม่ว่าโดยทางใด จงได้มีดวงตาเห็นธรรม มีศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา มีความเจริญด้วย “นิพพานสมบัติ” ซึ่งจะเป็นเครื่องตัดจากความร้อยรัดอันจะต้องทำให้ดวงจิตนี้ต้องเกิดมาและรับความทุกข์จากกายจากสังขารนี้อีก

ชาตินี้ถึงแม้ว่าจะลำบาก ฉันก็ยอมลำบากตรากตรำเพื่อท่านทั้งหลาย
ฉันขอทำบุญสร้างกุศลเพื่อให้ท่านได้สุขสบาย ขอท่านทั้งหลายจงมีสุขในเบื้องปลายคือ “นิพพาน...”