เช้าแล้วนกกระจิบกางปีกขยับอย่างคล่องแคล่วส่งเสียงจิ๊บๆจั้บๆ
ก่อนโผลงอย่างเข้มแข็ง ปากแหลมเล็กจิกคาบใบสนสีทองที่เรี่ยรายบน
พื้น ทีละเส้นสองเส้น บินเที่ยวแล้วเที่ยวเล่าไม่รู้จักเหนื่อยหน่าย
วันต่อวัน ทีละเล็กทีละน้อย กลายมาเป็นรังทองอบอุ่นให้พึ่งพิงอาศัย
คนเราก็เช่นกัน แต่ละวันที่ผ่านไปมีเรื่องราวต่างๆให้เรียนรู้ศืกษา
มีอุปสรรคให้ต่อสู้ มีเรื่องยุ่งยากขัดแย้งให้ฝึกฝนฝึกใจ
ขวากหนามตามรายทางบนถนนชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา

ไม่มีใครไม่มีอุปสรรค
อุปสรรคจะช่วยให้เราเข้มแข็งขึ้น
อุปสรรค จะทำให้เราดึงพลังความสามารถมาใช้เต็มที่
อุปสรรค ยิ่งยากซับซ้อนบ่งให้รู้ว่า เรากำลังไต่ขึ้นสู่ที่สูง
ถ้าฝ่าฟันได้นั่นหมายถึงเราได้ก้าวขึ้นมายืน ณ อีกจุดหนึ่งซึ่งงดงามกว่าจุดเดิม
อุปสรรค จึงคือบันไดทองทอดยาวสู่สวรรค์ พึงรู้จักเลือกสรร กอบเก็บสิ่งที่เป็นประโยชน์
จากประสบการณ์ที่ปรากฎหลากหลายรูบแบบ ทุกข์-สุข ทีละเรื่องสองเรื่อง
ศึกษาครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างแยบคายใคร่ครวญ
วันต่อวัน เดือนต่อเดือน ปีต่อปี ทีละนิดทีละหน่อย กลายมาเป็น
หัวใจทองผ่องใสเปี่ยมพลังมั่นคงให้เราพึ่งพิงอย่างเบิกบานสงบเย็น
เป็นกำลังใจที่ดีแก่คนทำงานค่ะ
นมัสการ
"เป็นกำลังให้ทุกชีวิตได้อยู่เย็นเป็นสุข
ได้ทำที่หน้าของแต่ละคนให้ถูกต้องดีงามสมบูรณ์
เพื่อสอดประสานเป็นพลังสามัคคีให้แก่สังคมไทย
อันเป็นสังคมอุดมสุขที่เราได้พึ่งพิง
อาศัยมายาวนาน..ขอให้มีกำลังใจสู้ต่อไปนะ
คุณโยม..สาธุๆ