มโนทัศน์"ประสบการณ์"ที่ใช้กันในสังคมโลกนั้น  มีความหมายหลากหลาย  เช่น "การจัดประสบการณ์การเรียนรู้", "ผมไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้", "เขามีประสบการณ์มาก", "ผมมาหาประสบการณ์", ฯลฯ

"การจัดประสบการณ์" ย่อมชี้ว่า "ประสบการณ์นั้นจัดได้" และชี้ว่า ประสบการณ์ที่ว่านั้น"เป็นวัตถุ, เป็นเหตุการณ์" อะไรอย่างหนึ่งที่ "อยู่ภายนอก"ร่างกายของผู้ที่จะ"มีประสบการณ์" กับ "ประสบการณ์ที่จัดให้นั้น" ความหมายนี้แตกต่างออกไปจากคำ "ประสบการณ์" ในบันทึกที่กล่าวมา  ประสบการณ์ตามความหมายนี้มีใช้กันในวงการศึกษาของไทย  หรือประเทศอื่นบางประเทศ  "ถ้าจัดประสบการณ์ให้เด็กแล้ว เด็กจะมีประสบการณ์กับประสบการณ์นั้น" ?  ดูสับสน !  แต่ถ้าพูดว่า "เราจัดสิ่งแวดล้อมหรือสถานการณ์เพื่อให้เด็กมีประสบการณ์" แล้วก็จะได้ความหมายอีกอย่างหนึ่ง

"ผมไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้" ย่อมหมายความว่า "ประสบการณ"นั้น "เกิดขึ้นภายในตัวผมเอง" และย่อมหมายความว่า "เกิดขึ้นในความรู้สึกตัวโดยผมรู้สึกสัมผัสและรับรู้ด้วยตัวของผมเอง" ด้วย

"เขามีประสบการณ์มาก" ชี้ว่า "เขาเคยมีความรู้สึกสัมผัสและรับรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นมาก"  หรือ "เขามีความรู้มาก" 

"ผมมาหาประสบการณ์" ก็ชี้ว่า "ประสบการณ์นั้นเกิดขึ้นในร่างกายของผมเอง" เช่นกันคือ "ผมจะได้รู้สึกสัมผัส รับรู้" กับเหตุกรณ์นั้นๆ ฯลฯ

คำประสบการณ์ เป็นภาษาที่ใช้กันมากในสาขาวิชาการศึกษา จนกลายเป็น "คำใหญ่"มากในแวดวงของการศึกษา  และกลายเป็นภาษาของสาขาการศึกษา ในปัจจุบันนี้  นักการศึกษาจึงต้องหาความชัดเจน