จะขอเล่าประสบการณ์การถูกโจมตีในที่ประชุม เป็นเหตุการณ์ เมื่อผมเข้าประชุมปฏิบัติการแผนที่คนดี ที่ มจร.วังน้อย อยุธยา
ช่วงหนึ่งได้มีการประชุมแสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ถึงประสบการณ์การฝึกปฏิบัติในภาคสนาม ว่าพบอะไรบ้าง แต่ละคนต่างก็เสนอความคิดเห็นกันอย่างหลากหลาย
ผมเองก็ได้ร่วมเสนอความคิดเห็นไปอย่างหนึ่ง พอพูดจบ ก็มีสมาชิกในกลุ่มอีกท่านหนึ่ง มาโจมตีความคิดของผมว่า
“เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง เราอย่าไปมองอย่างนั้น ที่ถูกเป็นอย่างนี้"
ขณะที่โดนโจมตี ผมรู้สึกมัน “พลุ่งพล่าน” ขึ้นมาทันทีเลยครับ เจ้า “จิต” มันทำงานโดยอัตโนมัติครับ บอกว่า อย่างนี้ต้อง “โต้ตอบให้สาสม”
แต่พลัน “สติ” มันตามมาทันครับ บอกว่า
“ช่างเขาเถิดปล่อยเขาไป คนๆ นี้ เบื้องหลังเขามีปัญหา น่าสงสาร”
ก็พอปลงไปได้ และใช้ “สติ” ควบคุม “จิต” ไว้ได้ โดยสวัสดิภาพ
แล้วผมก็ใช้ “สติ” รับฟังความคิดเห็นของท่านอื่นๆ ต่อไป โดยไม่สนใจ “เสียงที่มีปัญหา”
ถ้าเป็นเมื่อก่อนสมัยหนุ่มๆ ผมไม่ยอมใครหรอกครับ ถูกโจมตีมาอย่างไร จะต้อง “สวน” กลับไปทันทีทันควันให้สาสม
ขอบคุณครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
หลายคน หลายมุมมอง
บางคนก็มองตรงๆ
บางคนก็มองในสิ่งที่ เข้าข้างตัวเอง
นิ่ง สงบ สยบ ความเคลื่อนไหว ค่ะ
มีกำลังใจดีๆ และมีความสุขในการทำงานนะคะ
ด้วยความเคารพ ค่ะ
ตื่นเช้าเหมือนกันนะครับ
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาให้กำลังใจแต่เช้า
KM KM KM แบบนี้ต้องให้ KM สพท.สพ.2 ไปปะทะ กับ สพท.ตราด ทำงานยุคใหม่ต้องเปิดใจ เปิดหู เปิดตา นี่คือ จริตของ KM ท่านรองฯ ถือเป็นผู้บริหารยุคใหม่ท่านใช้ KM แล้ว ขอให้ท่านเจริญก้าวหน้ายิ่งๆ ขึ้นไป
พึงระลึกเสมอ......
คนที่โจมตีคนอื่นท่ามกลางที่ประชุม
คนที่มองคนอื่นด้วยอคติและแสดงอาการต่อต้านในด้านลบ
คนที่ให้ข้อมูลพาดพิงบุคคลที่3 ในด้านลบ
และคนที่..ฆ่า..ลูกน้องของตนเองกลางที่ประชุมเพื่อเป็นผลงานของตนเอง
..ปล่อยวางครับคนประเภทนี้..ไม่ควรเข้าไกล้...เพราะจะทำให้คุณเสียสุขภาพจิตเปล่า ๆ
ต้อง KM อย่างที่ท่านว่ามานั่นแหละครับ
ขอบคุณมากครับ
ปล่อยวางครับคนประเภทนี้..
เห็นด้วยอย่างยิ่ง
ขอบคุณครับ
คุณวิชชา คุณทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว คุณสามารถระงับสติ อารมณ์ และความรู้สึกนึกคิดได้ดีมาก "ชนะมารในใจตนเองได้ มารภายนอกย่อมทำอะไรเราไม่ได้" และอีกอย่างนะค่ะต้องให้ "อภัย" ดิฉันเคยเจอปัญหามากยิ่งกว่าคุณอีกนะค่ะเช่นถูกเพื่อนร่วมงานเขียนบัตรสนเท่ห์ส่งไปตามจังหวัดต่าง ๆ ซึ่งเรื่องทั้งหมดไม่เป็นความจริงเลยดิฉันโกรธมาก อาย และแค้นใจมาก คิดขนาดจะแจ้งความเอาเรื่องให้ถึงที่สุด แต่กลัวเสียชื่อสถาบันจึงไม่ทำอะไร สมองและความคิดสับสนมากทำอะไรไม่ถูกเลยและไม่คิดว่าจะมีคนที่มีความคิด จิตใจต่ำแบบนี้ ดิฉันก็พยายามทำบุญและอ่านหนังสือพระเพื่อจะได้ระงับสติ อารมณ์ตนเอง แต่แล้วดิฉันก็ชนะได้โดยการให้"อภัย"และไม่โกรธ ถือคติ "ชนะมารในใจตนเองได้ มารภายนอกย่อมทำอะไรเราไม่ได้"
ขออภัยด้วยครับ ตอบช้าไปมาก ไปที่อื่นเสียหลายวัน
ชนะมารในใจตนเองได้ มารภายนอกย่อมทำอะไรเราไม่ได้"
เป็นข้อเตือนใจที่ดีมาก
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ท่านผอ.
สวัสดีค่ะ
- ขอแลกเปลี่ยนค่ะ ก็เคยโดนบ้างเหมือนกัน บางครั้งก็สงบไม่ค่อยได้ เพราะมันเป็นอะไรที่ไม่ใช่ สุดท้าย "สงบ" อยู่ที่เรา เพราะดันทุรัง เราก็เจ็บใจ ..เสียเปล่า ๆ