ลาแล้วแดนใต้
วันเวลาผ่านไปเหตุก็ยังไม่สงบลงได้เขียนถึงเรื่องราวเกี่ยวกับการปฎิบัติหน้าที่เป็นไปตามขั้นตอนโดยเฉพาะความปอดภัยในสถานที่ต่างๆ ช่วงนี้ก็หนักพอดู นอนก็หลับๆ ตื่นๆ มีอากานที่ไม่ปกติเกี่ยวกับระบบประสาทคือคิดมากเห็นเพื่อนๆ ทหารบางคนประสบภัยอันตะรายจากผู้กอกวนความไม่สงบในพื้นที่แดนใต้ ส่วนผมเจ็บนิดหน่อยดีไม่เป็นไรส่วนเรื่องอื่นๆ เกี่ยวกับการเรียนคงต้องกับไปเรียนต่อ อาทิตย์นี้ เพราะทำเรื่องอยู่มีทหารที่จะมาทำหน้าที่ตรงนี้แทน คงไม่นานผมคงได้กลับบ้าน สวัสดีครัลผม
ขอบคุณครับคุณ
สัวสดีครับผม
หวัดดีค่ะ...
เหมือนจะหาย ๆ ไปนานนะค๊ะ
ดีใจด้วยที่จะมีคนมาทำหน้าที่ตรงนี้แทนแล้ว
ได้กลับบ้านซะที...
ดูแลตัวเองด้วยค่ะ...
สวัสดีครับคุณ
สวัสดีครับผม
ขอบคุณครูโย่ง
ขอบคุณครับผม
เป็นกำลังใจให้ และ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองค่ะ
ขอบคุณแทนคนไทยทุกคน ที่ยอมเสียสละทำหน้าที่ปกป้องแผ่นดินไทย เป็นกำลังใจให้คะ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
ขอบคุณ อำนวย สุดสวาสดิ์ ครับผม
ขอบคุณวิชุดา บัวแจงงามครับผม
ขอบคุณ
ทั้งสองท่านตอนนี้ผมสบายดี
ท ทหารอดทน
จะติดตามอ่านงานต่อไปค่ะ
หวัดดีค่ะ...
แล้วตกลงได้กลับบ้านรึยังค่ะนี่
เห็นเงียบ ๆ ไปจากวงการ
^__^
+ ขอบคุณมากค่ะ...
+ ที่มาดูแลกัน...พวกเรารู้ดีว่าทหารเหนื่อยเพียงใด...แต่เราก็ได้เห็นรอยยิ้มให้กำลังใจกันเสมอ...
+ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ...พวกท่านทำให้เรารู้สึกว่าปลอดภัยขึ้นได้บ้างระหว่าเดินทางไปทำงานนะค่ะ....
ขอบคุณ
ทุกกำลังใจแทนความหว่งใย
ตอนนี้ผมอยู่บ้าน กำลังศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎพระนคร ในโครงการมหาลัยชีวิต เวลาน้อยนิดที่ผมไม่ค่อยได้เขียน แต่ก็ยังคินถึงทุกท่านครับ พร้อมจะที่จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน ครับผม
ขอบคุณทุกท่านมากครับ
สวัสดีค่ะ
ดีใจที่กลับมาสู่ออมกอดของครอบครัวค่ะ
ขอบคุณ ครูเอ
ผมก็พอมีเวลาบ้างครับ ยินดีครับที่เข้ามาทักทายกัน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน ขอบคุณครับผม