มีใครบางคนถามฉัน ว่า..

"เราจะลืมใครบางคนได้จริงๆ ไหม?"

ฉันเงียบไปชั่วครู่หนึ่ง  พลางคิด

ใช่สินะ  ก่อนหน้านี้ฉันเคยมีความทรงจำกับใครบางคนอย่างลึกซึ้ง

โลกหมุนให้ฉันพบเขาและรักกัน

แต่ความรู้สึกเปลี่ยนแปลงได้ทุกขณะ.. ความรักก็คงเช่นกัน

เมื่อหัวใจต้องการอิสระ

ก็ถึงวินาทีแห่งการเลิกรา

โลกหมุนไปทุกขณะ

และ ฉันก็ได้พบเจอใครๆ คนแล้วคนเล่า

ฉันถามตัวเอง ว่า.. 

ฉันลืมคนที่เป็นอดีตได้ จริงๆ หรือ

 

เปล่าหรอก..

ใครหลายคนยังคงอยู่ในหัวใจ

ซุกซ่อนอย่างเงียบๆ ภายใต้ความรู้สึก

คล้ายตะกอนที่ตกค้างอยู่ในก้นบึ้งหัวใจ

อยู่นิ่งๆ .. เนิ่นนาน ..

อยู่ในมุมที่ฉันอาจจะมองไม่เห็น

ไร้ร่องรอยเกินกว่าจะจดจำได้

 

โลกหมุนไปฉะนี้

ทุกๆ อย่าง มีวัฎจักรในตัวเอง

ความรัก-ความรู้สึก เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

และแล้วกาลเวลา ..

ก็อาจจะทำให้เราลืมเลือน และหลงลืมกันบ้าง..คงเป็นเรื่องธรรมดา

แต่กับใครบางคนแล้ว..กลับเป็นที่น่าจดจำ..

 

หรือความรักทำให้เราเป็นเช่นนี้?

 

 

จาก หนังสือทำมือเล่มสาม..แค่ได้เคยรักกัน  ฉันก็พอใจ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เพลง : ลืม

ศิลปิน : เบิร์ด - ฮาร์ท

 

 ลืมแล้วไยเจ้าเอย   ก่อนเราเคยสัญญา
จะรักกันไว้ให้มั่น
แต่ก่อนจะจากกันนั้น  โปรดได้ฟังฉันสักบ้างเป็นไร
ฟังน่ะฟังฉันก่อน   โปรดอย่าได้ร้าวรอน

อ้อนวอนด้วยหัวใจ
เธอรักเขาใช่ไหม   ขวัญใจ..ตอบฉันหน่อยคนดี
เขามีดีที่ไหนเธอ
เธอจึงละเมอ   เพ้อถึงอยู่ร่ำไป
โปรดอย่าลืมรักเราที่เคยปักใจ
โปรดเห็นใจ   ขอจงได้ปราณี

 ฟังน่ะฟังฉันก่อน   โปรดอย่าได้ร้าวรอน
อ้อนวอนด้วยหัวใจ
เธอรักเขาแล้วใช่ไหม   ขวัญใจ..ตอบฉันหน่อยคนดี
เขามีดีที่ไหนเธอ
เธอจึงละเมอ  เพ้อถึงอยู่ร่ำไป
โปรดอย่าลืมรักเราที่เคยปักใจ
โปรดเห็นใจ   ขอจงได้ปราณี


หรือลืมแล้วหรือเจ้าเอย   ก่อนเราเคยรักกัน
ทุกคืนวันหวานชื่น
ไม่รักก็โปรดอย่าฝืน   ขอให้ลืม   อย่ากลับคืนกลับคำ
อย่ากลับคืนกลับคำ
ฉันจะได้ไม่ลืม