อาหารสำหรับจิตใจ

เราสนใจแต่การจัดการเรียนรู้ที่เน้นการคิด(thinking) จนแทบละเลยเรื่องความรู้สึก(feeling)

การเรียนการสอนให้ผู้เรียนนั้น เราคงจำได้ว่าโดยหลักการให้เน้นแบบองค์รวม แต่ในเรื่องปฏิบัติเราก็ยังคงเน้นที่ ความรู้ เป็นหลัก เลยไม่ครบ ไม่สมบูรณ์ มนุษย์เรามีมิติของกาย(body) จิตใจ(mind) และจิตวิญญาน(spirit) เวลาเรียนอะไร แทนที่จะเน้นความรู้สึก เราก็ดันคิดเสียนี่ เรื่องต่อไปนี้ลองอ่านโดยไม่ต้องคิด เพียงรับรู้และปล่อยให้รู้สึกเฉย ๆ บางทีก็ได้เรียนรู้ต่างไปจากเรียนรู้แบบคิดแบบที่คุ้นเคยอยู่ 

http://www.obec.go.th/new/bank/File/The%20door.pdf