รุ่นพี่ผู้จากบ้านไปไกลอยู่ต่างแดนเกือบ 20 ปีถามมาว่า ไม่เขียนบทกวีบางหรือช่วงนี้ ผมตอบเขาไปว่าช่วงนี้ค่อนข้างยุ่งครับ และแล้วกลอนสั้นๆนี้ก็ผุดขึ้นอย่างไม่คาดหมาย เลยเอามาบันทึกครับรุ่นพี่
คุณครูค่ะขอคุณครูช่วยหนูหน่อย
หนูตัวน้อยยังไร้การศึกษา
หนูหวังมั่นเสมอเมื่อครูมา
จักเมตตาช่วยหนูให้รู้ทาง
อ.อาลัม
29 มิถุนายน 2551
ช่วงนี้หนูครูไม่ว่างห่างโรงเรียน
ต้องพากเพียรอบรมผสมผสาน
พัฒนาความรู้ใหม่ให้ได้การ
ต้องอบรมอีกนานจึงกลับไป
กลับมาแล้วต้องน้อมนำทำเอกสาร
วิชาการที่รับมาพาส่งได้
เสร็จแล้วต้องประกวดครูคู่เมืองไทย
ว่างเมื่อไรจะเข้าสอนตอนหมดงาน
กะว่าจะมาช่วยต่อกลอน แต่แล้วก็จนใจ
มอบให้ไว้แค่ด้วยใจ ที่ระลึกถึงครับ
ขอบคุณมากครับท่าน อ.จารุวัจน์ Jutaan terima kasih ครับ ดีใจสำหรับความระลึกถึง ขออัลลอฮฺทรงตอบแทนความดีด้วยความดีที่ดีกว่าครับ อามีน
สลามครับอาจารย์
"ถึงวันนี้ในพื้นที่ไม่มีครู
ตรึกตรองรู้ผู้ที่อยู่มิหน่ายหนี
ยังคงร่วมตระหนักสร้างทางชีวี
เพื่อวิถีคุณธรรมนำชีวา
หากวันนี้ครูไร้ซึ่งวิญญาณ
กาลพ้นผ่านใช่เรียกว่า "หาญกล้า"
ครูยังอยู่คือความหมาย "กาลเวลา"
สมคุณค่า "เรือจ้าง" ทางชีวิต"...
ขอร่วมสร้างการก่อเกิดซึ่งกำลังใจ
และร่วมเป็นแรงใจแก่ผู้สมควรเชิดชู...ในองค์ความรู้
ขอบคุณมากครับอาจารย์เสียงเล็กๆ ขอบคุณจากใจครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ ท่านเกษตรยะลา