เรียนละคร

 

          บทที่ ๑๗ ของหนังสือ Teach Like Your Hair's on Fire, Penguin Books, 2007 ที่เขียนโดยครู Rafe Esquith เป็นเรื่องการเรียนละคร ซึ่งเป็นการเรียนที่คนไม่เชื่อว่าเด็ก ป. ๖ จะทำได้ดีขนาดนี้

 

☼ นี่คือที่มาของชื่อ The Hobart Shakespeareans ที่ลูกศิษย์ของครู Rafe ได้รับการเรียกขาน    เพราะเด็กเหล่านี้จะเล่นละครเช็กสเปียร์ปีละครั้ง    หมุนเวียนเรื่อง

☼ เป้าหมายคือ ร่วมกันทำสิ่งที่ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้   แต่ด้วยความเอาใจใส่ ละเอียดลออ  เรียนรู้และฝึกฝนอย่างจริงจังตลอดปี   เด็กๆ ทำได้ดีจริงๆ จนเลื่องลือออกไปนอกประเทศ   นักแสดงใหญ่ของโลกหลายคนมาชม และมาให้คำแนะนำ    ต้องอ่านรายละเอียดจึงจะเห็นว่าครู Rafe และเด็กๆ ที่สมัครมาเป็นคณะละครต้องทำงานหนักเพียงใด

☼ ใช้เวลานอกเวลาเรียนทั้งหมดในการฝึก   และเด็กต้องสมัคร จะเป็นเด็กห้อง ๕๖ หรือไม่ก็ได้   เงื่อนไขในการรับสมัครคือเด็กต้องพร้อมที่จะอดทนทำงานหนัก ฝึกหนัก    พร้อมจะสละเวลาดูทีวี วิดีโอ เล่นเกม เพื่อมาซ้อม

☼ สิ่งที่ได้เรียนคือ ภาษา  ดนตรี  การทำงานเป็นทีม  กล้าเสี่ยง  มีวินัย  ทำงานหนัก  และค้นพบตนเอง

☼ แม้ชื่อละครและเนื้อเรื่องจะเป็นเรื่องของเช็กสเปียร์ แต่เด็กๆ ร่วมกันเลือกเพลงประกอบจากเพลงร่วมสมัย   ในการแสดง เพลงจะสอดเข้ากับบทอย่างแนบเนียน   มีการเต้นอย่างสวยงาม  

☼ เด็กได้เรียนรู้จากการทำงานที่หลากหลายในคณะละคร    ไม่จำเป็นต้องเป็นตัวแสดง   จึงได้เรียนรู้ที่จะควบคุมอัตตา (ego) ของตนเอง    หลังละครจบ ตัวแสดงหลักเพิ่งได้รับ standing ovation มาหมาดๆ    ตัวแสดงเหล่านั้นก็จะมาช่วยเพื่อนทำความสะอาดสถานที่    ไม่มีการเป็นพระเอกนางเอกนอกจอ  

 
☼ ช่วงพักครึ่งระหว่างการแสดง (intermission) เด็กๆ จะดูแลรับใช้แขกอย่างดี   เป็นการเรียนรู้สำหรับเด็ก

☼ ครู Rafe สังเกตเห็นว่า เด็กๆ ใช้ภาษาที่สละสลวยเป็นภาษากวี วลีเช็กสเปียร์ โดยไม่รู้ตัว

 

วิจารณ์ พานิช
๑๐ มิ.ย. ๕๑