จำเป็นต้องเห็นด้วยตาในทุกสิ่ง..หรือ..

เมื่อกายป่วยไข้  ใจก็มักอ่อนล้า
วันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความไม่สดชื่น  ต้องบังคับตัวให้ลุกนั่ง ลุกยืนด้วยห่วงงาน
แต่เมื่อเปิดประตูบ้านออกไปเจอฟ้าครามใส เต็มไปด้วยปุยเมฆ
คิดถึงครูบา..นึกถึง ดร.บัญชา..เลยคว้ากล้องมาถ่ายรูป
เลยนึกไปถึงน้องดาวลูกไก่ และ อ.ขจิตที่ส่งเรื่องราวมาให้ได้รู้จักแหล่งรู้เรื่องเมฆ
นึกถึงถ้อยคำของครูบา ที่บอกว่า อากาศดีๆ ไม่มีขาย

 

ความคิดนึกเป็นเรื่องแปลก..เมื่อเริ่ม ก็ขยาย เชื่อมโยงไปได้อย่างรวดเร็ว
เห็นท้องฟ้ากว้าง..โล่ง ก็เชื่อมโยงไปถึงจักรวาล
นึกถึงผลงานสื่อ..จากจักรวาลสู่อะตอม ที่ ผศ.เพชรากร นำมาฝากผู้คน
และนึกถึงเพื่อนรักนักค้นคว้าที่พาให้ Zoom..ค้นหาตัวเอง

 

เดินลงไปถ่ายรูปจากกลางสนาม..สัมผัสได้ถึงความกว้าง...
นึกถึงความยิ่งใหญ่ของโลก..จักรวาล..และเรื่องที่เรายังไม่รู้
นึกถึงป้าแดงผู้ชอบถ่ายรูป  นึกถึงซูซานที่ได้แลกเปลี่ยนกันในคำสอน
จนไปถึงเรื่องการชวนฟังเพลง From a distance ยามหม่นหมองใจ
ทำให้รู้สึกเสมอว่า ตัวเรานี้..เล็กนิด ยามคิดเทียบกับจักรวาลและธรรมชาติอันยิ่งใหญ่
พลอยให้ความทุกข์และความเหนื่อยล้า หม่นหมองใจ เล็กลงไปได้

 

พักนี้ได้รับรู้ความทุกข์ของผู้คนมากมาย  ทั้งไกลใกล้
ทั้งเปิดเผยได้ และที่ต้องเก็บไว้..ตามจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ
บางที ก็เผลอนำเรื่องราวที่ได้รับมารวมกับภาระที่มีอยู่จนทำให้ใจเหนื่อยหนักไปกว่าที่ควร

นึกไปไกลถึงสายใย ใน Go To Know และเฮฮาศาสตร์
เมื่อวานนี้ในยามเช้า..อ่านเรื่องราวของพี่สาวที่มากด้วยน้ำใจ
ทำให้เติมเชื้อไฟในการทำงาน ให้ชื่นบานขึ้น

ขณะทำงาน บนฐานความคิดที่จุดประกายมาจากพี่ชายใหญ่และเพื่อน
ได้รับขนมกล่องใหญ่ส่งมาจากน้องสาวผู้อยู่แดนไกล
ทำให้นึกถึง..เจ้าน้องสาวตัวกลม..ที่คอยชวนพี่ๆ ให้ได้มาเสวนาประสาสาว สาว และ อีกหลายสาว
ทั้งยังมีเรื่องราว ชวนคิด..ชวนให้เห็นความงามอันละเมียด

นึกถึงคนบ้านเดียวกันทั้งสาวน้อย สาวสวย หนุ่มน้อยและหนุ่มใหญ่ ที่ชื่นชมในความสามารถ
นึกถึงผู้หลักผู้ใหญ่ อ.ธวัชชัย  เหล่าเทพ  น้องมะปรางและทีมงาน
ที่คอยจัดการเรื่องราว ให้ได้บอกเล่า แลกเปลี่ยนกันบนโลกไร้สายแห่งนี้
นึกถึงใครๆ อีกหลายคน  จนเกินจะค้นมาลิงค์ให้เห็น

 

เกินกว่าจะค้นมาลิงค์ให้เห็น...วาบคิดที่เกิดติดตามมาจากประโยคนี้ในทันที
จำเป็นต้องเห็นด้วยตาในทุกสิ่ง..หรือ..

 

แปลกไหม..แม้ก้าวเข้ามาใน G2K ในเฮฮาศาสตร์..เพียงไม่ถึงปี..
กลับมีความวางใจในสิ่งที่มองด้วยตาไม่เห็น..  วางใจในสายสัมพันธ์
วางใจในความห่วงใย ความปรารถนาดีที่มีแก่กัน
เชื่อมั่นว่ามีเครือญาติ ที่อาจไม่ได้ทักทายกันทั่วถึง  แต่ยังอยู่ในความคิดคำนึงเสมอ
ไม่ใช่เพียงคำหวาน...ที่หว่านโปรยไป แต่เป็นสิ่งที่..ใจ..เชื่อมั่น

 

เพียงการมองเห็นด้วยตา จึงอาจไม่ละเอียดชัดเจน เท่ามองเห็นด้วยใจ..
และอาจทำให้พลาดโอกาสในการมองเห็นความงดงาม..ที่มาจากจิตใจอันเมตตาและอ่อนโยน
ความงดงามจากการให้ ด้วยดวงใจที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน
ความงดงามจากการได้รับ  ในสิ่งที่ผู้ให้อาจไม่รู้ว่า..เกิดผลอันยิ่งใหญ่ต่อตัวผู้รับเพียงใด
ความงดงามของการให้และรับ..ที่ยากจะมองเห็นผลอันยิ่งใหญ่..
หากไม่รู้จักใช้..ใจ..วัดคุณค่า

 

ขอบคุณสรรพสิ่ง..ขอบคุณผู้คนที่เกี่ยวข้อง..ขอบคุณท้องฟ้าและปุยเมฆ..
ที่ทำให้ได้คิด..และเบิกบานใจ..จนน่าจะไปทำงานได้แล้วในเวลานี้...