หลังจากปัดกวาดเช็ดถูห้องให้ดูสะอาด จัดเตรียมห้องพักผ่อนเพื่อรองรับความเป็นห้องทำงาน อาบน้ำ นำผ้ามาปูโต๊ะคอมพิวเตอร์ก่อนวางคอมพิวเตอร์บนโต๊ะ ระหว่างนั้นได้เปิดทีวีไปด้วย ช่องไทยทีวี มีการเสนอข่าวเกี่ยวกับการเคลื่อนย้ายของกลุ่มประชาชนจากทิศต่างๆ เพื่อไปสู่ทำเนียบรัฐบาล จุดหนึ่งที่รู้สึกเสียดายความคิดคือ การที่ประชาชนต้องทำลายกำแพงคน และคนนั้นคือข้าราชการตำรวจ ด้วยเหตุนี้เอง จึงต้องเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อบันทึกความคิดเท่าที่จะเรียบเรียงได้

   ก่อนนั้นผู้เขียนจะได้เรียนรู้สื่อต่างๆจากตำรวจในความหมายว่า ตำรวจเป็นของประชาชน ทั้งนี้เพื่อแก้ปัญหาความรู้สึกว่า ตำรวจกับประชาชนเป็นคนละอย่างกัน โครงการต่างๆ เพื่อประสานระหว่างตำรวจกับประชาชนหรือตำรวจช่วยประชาชนจึงเกิดขึ้นอย่างหลากหลาย ด้วยว่า ตำรวจก็ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นลูกหลานของประชาชน เพียงแต่ตำรวจบางคน ไม่ได้คิดว่า ประชาชนผู้นี้เป็นญาติ เมื่อไม่ใช่ญาติจึงเกิดความรู้สึก "เป็นอื่น" และประชาชนบางคนก็มองตำรวจ "เป็นอื่น" เช่นกัน โดยเฉพาะผู้หาช่องว่างของกฎหมายในการประกอบอาชีพ

  แต่จากภาพที่สื่อเสนอในตอนนี้ ดูเหมือนตำรวจไม่ใช่ของประชาชน นั้นหมายความว่า ถ้าประชาชนต้องการจะไปทำเนียบรัฐบาล ทำเนียบรัฐบาลเป็นของรัฐบาลหรือของประชาชน ถ้าเป็นของประชาชน ประชาชนไม่ว่าใครก็ตามสามารถจะเดินไปทำเนียบรัฐบาลได้ ตำรวจจึงต้องอำนวยความสะดวกในด้านนี้ให้ มิควรที่จะปิดกั้น และสิ่งที่ตำรวจต้องทำในฐานะ "ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์" คือ ทำอย่างไรอย่าให้เกิดการทะเลาะวิวาทของกลุ่มบุคคลที่แปลกแยกหรือความเห็นแตกต่างกัน หากประชาชนเป็น ๒ กลุ่ม ตำรวจก็ต้องให้ความสำคัญกับทั้ง ๒ กลุ่มในฐานะ ตำรวจเป็นของประชาชน

  จากภาพที่เห็น ข้าราชการตำรวจไม่ได้เป็นของประชาชน สงสัยว่า เป็นของรัฐบาลมากกว่า อาจมีคำถามว่า รัฐบาลไม่ใช่ประชาชนหรือ คำตอบในใจคือ รัฐบาลคือกลุ่มบุคคลมิใช่ใครอื่น หากแต่เป็นประชาชนเหมือนกัน แต่อาจมองประชาชนด้วยกันไม่เหมือนประชาชนอย่างตนหรืออาจจำแนกประชาชนเป็นกลุ่มๆ มิได้เหมือนกันทั้งหมด

  กรณี การประท้วง แน่นอนว่า สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนอีกกลุ่มหนึ่ง โดยเฉพาะในด้านการจราจร การศึกษาในกรณีที่โรงเรียนอยู่ในเขตการชุมนุม เป็นต้น แต่การประท้วงเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงพลังความเป็นประชาชน "คนให้ความสำคัญกับการเมือง การเมืองมิใช่เป็นอื่น แต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต" ความไม่โปร่งใสจึงไม่อาจจะใช้กับรูปแบบการเมืองปัจจุบันได้แล้ว

  การแสดงพลังของประชาชน สิ่งนี้น่าจะเป็นเครื่องหมายของอำนาจที่อยู่ในมือของประชาชน ต่างจากก่อนนั้นที่อำนาจอยู่ในมือของรัฐทั้งหมด

  อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดเป็นเพียงความคิดจากการมองผ่านสื่อในวันนี้ สื่ออาจเสนอภาพเพียงมุมหนึ่ง หรือ ๒ มุม แม้ใจหนึ่งจะบอกว่า เราเชื่อมั่นในสื่อเพียงใด และวัดใจตัวเองว่า การที่เรามองภาพจากสื่อ เราก็ยังมีอารมณ์ร่วมไปตามการเสนอ เป็นไปได้ไหมว่า สื่อก็เป็นส่วนหนึ่งของการยั่วยุให้เกิดอารมณ์บางประการ

  ดูเหมือนว่า สื่อจะมีอิทธิพลต่อระบบคิดของคนในปัจจุบันเป็นอย่างยิ่ง /