คุณดิเรกกลัวหมา เพราะคุณดิเรกคิดชั่วกับหมาก่อน

            ย้อนไปตอนที่นั่งรถประจำทางจากหนองคายมาขอนแก่น ครั้งที่ไปเที่ยววังเวียง ประเทศลาว มีโอกาสได้สนทนากับคุณกะปุ๋มหลาย ๆ เรื่องครับ เป็นเรื่องของธรรมชาติกับชีวิต มีหลาย ๆ ประเด็นที่ตอบข้อสงสัยของผมได้หลาย ๆ เรื่อง...

            และก็มีอีกหลายประเด็นเช่นกันครับ ที่ผมฟังแล้วไม่เข้าใจ คุณกะปุ๋มบอกกับผมว่า คุณดิเรกไม่ต้องเข้าใจในสิ่งที่กะปุ๋มพูด แค่รับฟังไว้ แล้วสักวันคุณดิเรกก็จะคลิกและเข้าใจมันเอง ผมก็ได้แต่รับฟังแล้วเก็บมันไว้เพื่อเป็นคำตอบของข้อสงสัยในอนาคตของผม...

                    

            มีอยู่เรื่องหนึ่งครับที่เป็นข้อแนะนำของคุณกะปุ๋มเกี่ยวกับเรื่อง "กลัวหมา" ของผม ซึ่งผมเป็นคนที่กลัวหมามาก คุณกะปุ๋มบอกกับผมว่าที่คุณดิเรกกลัวหมา เพราะคุณดิเรกคิดชั่วกับหมาก่อน (คุณกะปุ๋มถามผมว่าใช้คำว่าชั่วได้มั้ย เพราะหลาย ๆ คนรับไม่ได้ที่จะได้ยินคำนี้)...

           คุณดิเรกคิดชั่วกับหมาเพราะคิดว่าหมามันจะมากัดคุณดิเรก คุณดิเรกจึงกลัวมัน ถึงตรงนี้ผมยิ้มเลยครับเพราะว่าผมคลิกแล้ว ผมก็เลยตั้งใจว่ากลับมาผมจะไม่คิดชั่วกับหมาอีก ผมจะคิดดีกับมัน และผมจะเมตตามันเยอะ ๆ ...

           กลับมาถึงบ้านผมก็ลองทำอย่างที่ผมตั้งใจ ปรากฏว่าผมเริ่มกลัวหมาน้อยลง และที่น่าแปลกใจคือหมามันก็ไม่ค่อยมาเห่าหรือมายุ่งอะไรกับผมเท่าไหร่ ทั้งที่เมื่อก่อนหมาในหมู่บ้านมันมักจะเห่าผมบ่อย ๆ เวลาที่ผมเดินผ่านหน้าบ้านที่มันอยู่...

           เรื่องของ "เมตตา" กับ "ความกลัว" จึงเป็นอีกเรื่องดี ๆ ที่ผมได้เรียนรู้จากการท่องเที่ยวที่วังเวียงครับผม...