เอาชีวิตของตนเองไปเดิมพัน กับสิ่งที่ตนเองก็ไม่แน่ใจว่า จะเป็นทางออกที่ถูกต้อง
เครื่องร้อยรัดของมนุษย์มีมากมายหลายชนิด บางครั้งก็เป็นสิ่งที่จับต้องได้ บางครั้งก็จับต้องไมได้ แต่สำหรับทวารัศม์ เขามีทั้งสองสิ่ง พันธนาการเขาไว้ มีทรัพย์สมบัติมากมาย ที่พ่อซึ่งจากไป ด้วยความตรอมใจ เพราะลูกไม่เชื่อฟัง และเฝ้าแต่ก่อเวรกรรมไม่หยุด เมื่อสิ้นชีวิต เขาจึงเป็นผู้เดียวที่ได้รับทรัพย์สมบัติมหาศาลนั้น ส่วนอีกสิ่งหนึ่ง ที่ทำให้ชีวิตเขา ไม่ยอมจากไปที่ไหน ก็คือ ความรู้สึกมีอำนาจ ครอบครอง ณ บ้านหลังนี้ ดูเหมือนเขาจะทำสิ่งใด ก็จะมีพลังเร้นลับ ให้ได้กระทำสิ่งนั้นๆ ได้สำเร็จเสมอมา ณ บ้านหลังนี้ พลังที่มีการเก็บกักได้
ในวันหนึ่ง เพื่อนของพ่อ ที่มีความสงสารเขามาชวนให้ไปอยู่ด้วย เพราะที่บ้านนี้ บ่าวไพร่ หนีไปหมดแล้ว ด้วยเกรงกลัวความโหดร้ายของเขา แต่เขาไม่มีใจ ที่จะมองเห็นความหวังดีของใคร คิดแต่ว่า อาผู้นี้ จะมาเอาสมบัติของตน จึงว่าให้เสียใจ และกลับไป
ทวารัศม์ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว เขาเหงา เขาอยากมีอิสระภาพ ได้ท่องไปที่ใดๆบ้าง แต่เจ้าความหวงสมบัติ และอาณาเขตของตน จึงต้องอยู่แต่ในห้องใต้หลังคา เป็นส่วนตัว ตลอดมา
วันหนึ่งเขาคิดที่จะนำสมบัติไปฝัง กันผู้คนจะมาช่วงชิงไป ขณะขุดหลุมฝังสมบัติ เขาก็มีจิตหลอน เห็นเหล่าวิญญาณ ที่เขาเคยฆ่า มาหลอกหลอน อาฆาต เขาเป็นคนคิดแรง มานะแรงกล้า จึงคิดการสิ่งใด ก็มักจะเด็ดขาด และขาดสติไตร่ตรอง เชื่อมั่นในความคิดของตน และที่สำคัญ ไม่เคยเชื่อในผลแห่งบาปกรรมใดๆเลย
เมื่อถึงจุดหนึ่งที่เขารู้สึกว่า ว้าเหว่เต็มที่ และอยากมีอิสระเช่นคนอื่นบ้าง จึงตัดสินใจ ผูกคอตาย เพื่อดวงวิญญาณ จะได้ไม่จมปลักอยู่เช่นนี้
ทวารัศม์ ใช้ชีวิตที่ผิด เอาชีวิตของตนเองไปเดิมพัน กับสิ่งที่ตนเองก็ไม่แน่ใจว่า จะเป็นทางออกที่ถูกต้อง แต่นอกเหนือกว่านั้น เขากำลังถูกกรรมสนอง เมื่อคิดร้ายทำลายผู้อื่น ที่สุด ก็กลับเป็นการทำลายตัวเอง
กฎแห่งกรรม ที่จริงแท้แน่นอนเสมอ ไม่มีลดหย่อน หรือผ่อนปรนได้ ถ้าทวารัศม์ มีญาณหยั่งรู้ได้ดังนี้ เขาคงจะไม่ภลำลึก จนเกินกว่า จะฉุดขึ้นมาแล้ว
ชีวิตเบื้องหลังความตายของเขา น่ากลัว และมีอำนาจดลบันดาลได้อีกมากมาย ตามพลังจิต ที่เขาสั่งสมมา ซึ่งจะทำให้ได้ข้อคิดว่า คนหว่านพืชเช่นไร ก็ต้องได้ผลเช่นนั้น เพราะฉนั้น พลังร้ายของทวารัศม์ จึงไม่มีทางจะบันดาลให้เกิดสิ่งดีงามได้เลย ลองติดตามบันทึกต่อไป ที่จะเก็บมาเล่าสู่กันฟังเช่นเคยค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะพี่เกษตรยะลา
พันธนาการ ที่เรากลัว แต่รู้สึกตัวคราวใด ก็เข้าไปสู่บ่วงพันธนาการเรียบร้อยแล้วทุกที
ดิ้นให้หลุดนะคะ
สวัสดีค่ะคุณครูสุ
ดูเรื่องเดียวเหมือนกันค่ะ
เป็นเรื่องที่น่าศึกษานะคะ เก็บเอาแต่ส่วนสนใจ มาเขียนค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ชอบดูเรื่องนี้ กำลังคิดอยู่ว่าจะมีคนแบบนี้จริงๆอยู่มั๊ย เชื่อจริงๆนะคะเรื่องเวรกรรมเนี่ย ไม่ต้องรอให้ถึงชาติหน้าหรอกค่ะ ทันตาเห็นทีเดียวแหละ
สวัสดีค่ะคุณศิริวรรณ ไมตรีแพน
ยินดีมากค่ะ ที่แวะเข้ามาทักทาย
คิดว่ามีคนคิดแบบนี้ มากอยู่ค่ะ
เริ่มต้นจากเล็กๆ จนคิดใหญ่ๆขึ้นเรื่อยๆ
ที่สุด ก็ติดเป็นนิสัย แก้ไม่หลุด เพราะไม่รู้ตัวค่ะ
ขอบคุณค่ะ