ต้องลงมือเขียน จึงจะมีการพัฒนา

          ผมได้มีโอกาสมาร่วมเป็นทีมกระบวนกร ในหลักสูตรการพัฒนาทักษะการจดบันทึก (คุณลิขิต)   ระหว่างวันที่  17 - 19  มิถุนายน  2551   เป็นกำหนดการอบรมรุ่นที่   1  มีนักส่งเสริมจากหลายๆ จังหวัด (จังหวัดละ 1 คน) ทั้งจากภาคเหนือ  อีสาน  และภาคใต้ ประมาณ 50 กว่าท่าน

          ก่อนมาอบรม  ทุกคนได้รับการบ้านให้เขียนบทความมาล่วงหน้าคนละ  1 บทความ  และวันนี้ (วันที่ 17)  ก็เป็นการอบรมวันแรก  เนื้อหาของการอบรมในวันนี้คือ "การเสริมความรู้ในการเขียนบทความ"  โดยวิทยากรหลักคือ รศ.ธิดา  โมสิกรัตน์ จาก มสธ. 


รศ.ธิดา  โมสิกรัตน์  จาก มสธ.

        จากการจับประเด็นหลักๆ ที่ รศ.ธิดา ได้ให้ไว้แก่ผู้เข้ารับการอบรม พอสรุปได้ดังนี้

  • วันนี้ไม่ใช่การจัดเป็นห้องเรียน  แต่เป็นการมา ลปรร.  จะทำให้เราได้เปิดโลกทัศน์  ได้เรียนรู้จากคนอื่น
  • ให้มองรอบด้าน  จะได้รู้อย่างหลากหลาย  พัฒนาตนเองไปสู่ผู้มีความคิดเชิงวิจารณญาน
  • งานเขียนต้องมีจุดมุงหมาย  คนเขียนมีความสุข
  • นักวิชาการต้องมีเวทีให้ได้มีโอกาสนำเสนอ  แลกเปลี่ยน
  • งานเขียนแสดงตัวตนของเรา
  • ต้องอ่านเยอะๆ  ศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมอยู่ตลอดเวลา
  • ไม่มีใครเก่งมาแต่กำเนิด
  • ต้องสมัครใจที่จะเขียน อย่าเขียนเพราะว่าถูกบังคับให้เขียน
  • งานเขียนขึ้นอยู่กับความรู้ที่ตกผลึกของตนเอง และสุดท้าย
  • ต้องลงมือเขียน  จึงจะมีการพัฒนา

          ภาคบ่ายมีการแบ่งกลุ่ม เพื่อวิพากษ์และวิจารณ์งานเขียนซึ่งกันและกัน  โดยวิทยากรนำร่อง  3 บทความ  โดยวิทยากรได้ให้หลักของการวิพากษ์ และวิจารณ์งานเขียนไว้ดังภาพด้านล่างนี้

          บรรยากาศของการอ่านงานเขียน และวิพากษ์ฯ งานเขียนซึ่งกันและกัน


ทีมกระบวนกรของส่วนกลาง ต้องหารือปรับรูปแบบให้เหมาะสมอยู่ตลอดเวลา

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.ครับ  อาจจะไม่ค่อยละเอียด รอติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ

เชิญอ่านต่อตอนที่ 2 ครับ

วีรยุทธ  สมป่าสัก