เมื่อวานนี้ได้รับเมลฉบับหนึ่ง ได้ให้ข้อคิดในการดำเนินชีวิต ซึ่งอ่านแล้วสอดคล้องกับการใช้ชีวิตในสังคมปัจจุบัน ตอนนี้หลายคนคงเห็นแล้วว่าผู้คนเริ่มใช้ชีวิตแบบมีหลักมีเกณฑ์ และที่สำคัญคือมีฐานของความรู้ วันนี้ครูเอียดเลยขอแบ่งปันข้อคิดที่สามารถใช้เป็นข้อคิดสติเตือนตัวเอง
เรื่อง "ประตูสองบาน"
* ประตูสองบาน บานหนึ่ง..ดึง บานหนึ่ง...ผลัก
* ประตูมีไว้เพื่อ...เปิด - ปิด
* ประตูมีไว้เพื่อ...เข้า - ออก
* บานประตูจึงไม่ต่างอะไรกับจิตใจของเรา
เวลาเราทุกข์ใจ นั่นเป็นเพราะใจเราเปิดรับความทุกข์
และไม่ยอมเปิดใจยอมรับความสุขที่จะผ่านเข้ามา
* ประตู...จึงทำหน้าที่ทั้งเปิดรับสิ่งดี และเปิดรับสิ่งที่ไม่ดี
* จิตใจของเราก็ทำหน้าที่ เปิดรับความสุขและเปิดรับความทุกข์
* บางคนใช้ชีวิตแบบประตูที่ปิดตาย
ไม่ยอมปลดปล่อยตัวเอง ออกจากความทุกข์
ได้แต่ปิดตายและกักขังชีวิตของตนไว้
ไม่ใยดีต่อความสุขที่ตัวเองมีสิทธิ์ได้รับ
* บางคนพอเปิดประตูไม่ได้
ก็พาลเอากับตัวเองและผู้อื่น
เอาแต่โกรธขึ้งผู้อื่น
ไม่เคยย้อนมองส่องตน
* ก็มัวแต่เพ่งโทษของคนอื่น
จึงรังแต่ทำให้เรากักขังตัวเราไว้กับความทุกข์
สิ่งที่เราควรทำ คือ ศึกษาความผิดพลาดของผู้อื่น
แต่ให้เรานำข้อผิดพลาดนั้นมาเป็นบทเรียนสอนตน
* ให้รู้ว่า...บางครั้งที่เราเปิดประตูไม่ได้ ไม่ใช่ประตูปิดตาย
อ่านดูด้วยว่า ประตูบานนั้น เปิดยังไง ดึง ผลัก หรือเลื่อน
* ไม่มีประตูใดที่ปิดตาย
มีแต่ใจที่ปิดตาย เท่านั้น.... ที่ไม่สามารถให้อภัยใครได้ แม้แต่กับตัวเอง
* หลายคนใช้ชีวิตแบบ...ดึง ทั้งที่ประตูบอกว่า...เลื่อน ฝืนจนบางทีประตูพัง
* หลายคนใช้ชีวิตแบบ....ผลัก ทั้งที่ประตูบอกให้ดึง
ประตูที่แท้จริง คือ ประตูที่ไร้ประตู
ชีวิตที่แท้จริง คือ ชีวิตที่เข้าใจชีวิต
ท่านล่ะเคยเปิดวิธีแบบไหน และเคยประตูหนีบมือไหมจ๊ะ
