เรื่องเล่าจากโรงทอผ้า

หลังเก็บข้าวของในนิทรรศการที่งาน Isan Innovation 2008 ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่นแล้ว รองผอ.ศูนย์วิจัยพหุลักษณ์สังคมลุ่มน้ำโขง ก็เรียกตัวเข้าพบเพื่อประเมินนิทรรศการที่ผ่านมา

เจ้าหน้าที่ประเมินว่านิทรรศการได้รับความสนใจจากคนที่เข้ามาชมพอสมควร เสียว่างานคราวนี้คนไม่มากอย่างที่คิดเอาไว้ ส่วนหนึ่งอาจจะมาจากภาพรวมที่ไม่ค่อยดึงดูดนั้นเอง เสียงบ่นมาจากแต่ละบูธ งานนี้ค่อยปรับในโอกาสต่อไปนะครับ

ผลการจัดนิทรรศการคราวนี้ แม้ว่าเราจะถูกจัดให้ไปอยู่ในกลุ่มเทคโนโลยี คอมพิวเอตร์(ซึ่งไม่ค่อยเข้ากันนัก) แต่ก็นับว่าได้รับความสนใจอยู่มาก ดูจากเอกสารที่โดนหยิบและการประเมินสอบถามจากเจ้าหน้าที่ประจำนิทรรศการ ซึ่งผลสรุปเป็นที่น่าพอใจ

งานต่อไปที่ศูนย์ต้องการให้นำผ้าไปจัดแสดงคือ นิทรรศการงานวิจัยที่ วช . เป็นเจ้าภาพที่กรุงเทพฯ ในช่วงเดือนกันยายนที่จะถึงนี้ งานนี้ผมได้รับมอบหมายให้ผลิตผ้าไปจัดแสดงจำนวน 12 ชิ้นซึ่งงานนี้เห็นทีจะต้องเริ่มทำตั้งแต่วันนี้แล้ว เพราะช่วงหน้าฝนเอาอะไรแน่นอนไม่ได้ 

ผ้าชุดที่จะนำไปแสดงเป็นชุด กบกินเดือน ซึ่งในบันทึกต่อ ๆ ไปจะเอามาเล่าให้อ่านนะครับ ถึงแรงบันดาลในเรื่องนี้และผลงานผ้าต้นแบบในชุดนี้ด้วย อย่างไรตามอ่านนะครับ ส่วนท่านที่อยู่กรุงเทพฯคราวนี้เห็นที่จะได้ขอกำลังใจด้วยนะครับ 

(งานชุดใหม่ ชุด กบกินเดือนที่จะนำเสนอในเดือนกันยายนนี้)

(งานชุดเดิมที่แสดงที่ขอนแก่น ชื่อลาย บันไดสวรรค์)