สองอาทิตย์ที่ผ่านมาได้รับการทาบทามให้เป็นผู้สอนการฝีมือให้ 2 สาวเก่งสาวแรกนั้นเธอเก่งอย่างอื่นอยู่แล้ว แต่ถักนิตติ้งยังไม่คล่อง อยากจะเอาจริง ฝากเจ้านายซื้อไหมมาจากออสเตรเลียโน่นแน่ะ เอามาให้ช่วยสอนเริ่มต้น ท่าทางจะไปโลดค่ะ ใช้เวลาลองถักเริ่มลายกันอยู่ไม่นาน เธอก็ท่าทางมั่นใจเอากลับไปทำเองได้ หายไปเลยไม่มีคำถามอันใดตามมาอีก (หวังว่าจะเป็นเรื่องดีนะคะ...ไม่ใช่เพราะไม่มีเวลาทำต่อ) ส่วนอีกสาวนั้น เธอตั้งท่าจะหัดถักโครเชต์ เรารีบชวนให้ถักนิตติ้ง แต่ท่าทางคงจะเอาทั้ง 2 อย่าง คนนี้ยังไม่ได้เริ่มอะไรกัน แต่ก็ท่าทางจะเอาจริงเหมือนกัน
สำหรับตัวเอง รู้สึกว่าเรานี้โชคดีหนักหนา ไม่ว่าจะยุ่งอะไรขนาดไหนก็ไม่รู้สึกเครียดอะไรมากมาย รู้สึกว่าเหตุหนึ่งนั้นเป็นเพราะเรามีงานอดิเรกหลายอย่าง ทำให้สามารถจะสลับกิจกรรมต่างๆที่ทำได้เรื่อยๆ ไม่ว่างานจะน่าเบื่อขนาดไหน (เช่นวันนี้เป็นต้น นั่งแก้ format ของไฟล์ทั้งเซ็ตสิบกว่าราย เบื่อสุดๆ) ก็หาอะไรมาสลับได้เสมอ
งานอดิเรกนั้นต้องถือเป็นสิ่งสำคัญของชีวิตเชียวนะคะ สังเกตดูได้เลยว่าคนที่ทำอะไรได้อย่างมีความสุข ประสบความสำเร็จนั้น ต่างก็มีงานอดิเรกที่จะช่วยให้ชีวิตได้รับพลังเสริม เป็นการเติมพลังให้กับตัวเอง เป็นการให้รางวัลกับชีวิต ใครที่ยังไม่มีงานอดิเรก ต้องลองหาให้ตัวเองดูนะคะ
ถักได้แล้วค่ะ งานคืบหน้าไปร้อยละ 50 แต่ไม่ใช่งานชิ้นเดิมนะคะ เปลี่ยนใจเป็นถักเสื้อสายเดี่ยวในไว้ใส่ในสูท...ประยุกต์ถักแต่แผ่นหน้าอย่างเดียว แผ่นหลังจะเย็บเอากับผ้าค่ะ...แบบว่าประหยัดไหม...แพง ที่สำคัญกว่านั้น ยายปลา..รบเร้าให้แม่ซื้ออุปกรณ์ให้...จะถักดูถ้าจะไปได้สวยกว่าแม่ค่ะ...
มาขอบคุณคุณครู..ผู้นำการเรียนรู้ วันหลังจ่ะใส่ไปอวดค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ่านบันทึกแล้วนึกถึงน้องสาวคนหนึ่งที่ชอบถักนิตติ้งมาก
เธอนั่งทำงานในห้องแอร์ตรงจุดที่แอร์ลงมาที่เธออย่างเต็มที่
ต้องใส่เสื้อกันหนาวทุกๆ วัน ก็เลยชอบถักนิตติ้งเป็นชีวิตจิตใจ
อยู่ๆ วันหนึ่ง เธอต้องไปทำงานข้างนอก และพบว่า อากาศร้อนมากมาย
เธอก็เลยตกใจว่า...เสื้อกันหนาว ผ้าพันคอ หมวก ถุงมือ ฯลฯ ที่ถักมาทั้งหมดนั้น
จะใช้ได้อย่างไร หากโลกร้อนขนาดนี้...
จากนั้นเธอก็รณรงค์ตัวเองและคนรอบข้างให้ช่วยกันลดโลกร้อนค่ะ
อย่างนี้งานอดิเรกนอกจากจะเป็นสิ่งชูรสสำหรับชีวิตแล้ว
งานอดิเรกก็ยังช่วยสร้างสำนึกต่อสิ่งแวดล้อมด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ