ปัจจุบันข้าวของแพงเหลือเกิน มีเงิน 100 บาท ไปจ่ายกับข้าวที่ตลาด(นัด) ได้กับข้าวมาแค่อย่างสองอย่างเท่านั้น ได้เห็นข้อเสนอแนะเรื่อง “วิธีกินให้ถูกที่ถูกเวลา” ของกระทรวงสาธารณสุข และ “เดลินิวส์” นำมาลงเผยแพร่โดย “คุณแมงเม่า” เรื่อง “กินให้เป็น ยุคข้าวยากหมากแพง” ก็ชอบใจ เลยบันทึกไว้เตือนตัวเอง(ลงมือปฏิบัติแล้วด้วย) และสรุปนำมาแบ่งปันกันด้วย
วิธีกิน 3 วิธีตามข้อแนะนำของกระทรวงสาธารณสุข คือ
วิธีที่ 1 ปรับนิสัยการกิน ให้กินแค่อิ่ม คือกินพอดี ตั้งแต่การตักข้าวเอาแต่พออิ่ม แล้วกินกับข้าวให้พอดีกับข้าว ตักโดยคำนึงถึงคุณค่าของข้าวทุกเมล็ด “Take all you want, Eat all you take” วิธีนี้นอกจากจะช่วยประหยัดแล้ว ยังป้องกันไม่ให้อ้วนเป็นหมูตอนด้วยครับ
วิธีที่ 2 ปรับนิสัยการปรุงอาหาร คือลดปริมาณส่วนประกอบในการปรุงอาหาร เช่น ใช้น้ำมันเจียวไข่ให้น้อยลง กินแกงส้มแล้วถ้าเหลือน้ำแกงส้มก็ใส่ผักใส่ปลาเติมเข้าไปใหม่ เอาน้ำพริกกะปิที่เหลือมาผัดข้าว เติมหมูหวาน ไข่เจียวหั่นฝอย พริกสด(ได้ข้าวคลุกกะปิแสนอร่อย) แกงเขียวหวานถ้าเหลือกินไม่หมดก็เทใส่กระทะเติมข้าวสวยกลายเป็นข้าวผัดแกงเขียวหวาน เป็นต้น
วิธีที่ 3 ปรับพฤติกรรมการซื้อ ให้อยู่บนพื้นฐานสั่งอาหารในปริมาณพอเหมาะพออิ่ม ซื้ออาหารไทย ถูกกว่าอาหารแฟชั่น(เกาหลี,ญี่ปุ่น ฯลฯ)
ทั้ง 3 วิธีจะเน้นกินดี กินเป็น กินมีประโยชน์ ไม่กินแบบที่เรียกว่า “ฆ่าตัวตายบนโต๊ะอาหาร”
ฝากอีกนิด...ลอง “ปลูกผักสวนครัว รั้วกินได้” เหมือนผมซิครับ... รับรองจะ “สบายกาย สบายใจ สบายกระเป๋า” เยอะเลยครับ...
การกินถูกที่ถูกเวลา : กินให้เป็น ยุคข้าวยากหมากแพง
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาง ลักษมี สารบรรณ · 14 มิ.ย. 2551
noktalay · 14 มิ.ย. 2551
JJ · 14 มิ.ย. 2551
นาง ลักษมี สารบรรณ · 14 มิ.ย. 2551
พวงชะบา · 14 มิ.ย. 2551
ขอบคุณค่ะ...ที่ให้แนวคิดในการกินให้สอดคล้องกับยุคสมัยข้าวยากหมากแพง...ชอบประโยคนี้ค่ะ “ฆ่าตัวตายบนโต๊ะอาหาร” ตนเองนึกถึงเวลานักเรียนเขาปรุง ก๋วยเตี๋ยว ใส่น้ำตาลมากกว่าสองช้อนโต๊ะ....จนครูหลายคนบอกว่า นักเรียนเชื่อมก๋วยเตี๋ยว...งานพยาบาลก็พยายามรณรงค์นิสัยการรับประทานให้เป็น(เกิดประโยชน์ต่อร่างกาย)
เรียน ท่านอาจารย์ JJ เช้าทานข้าว กลางวันก๋วยเตี๋ยว เย็นๆ น้ำๆครับ
เด็กๆเป็นเหมือนคุณnoktalay ว่าจริงๆ เราคงต้องฝึกกันตั้งแต่เล็กๆ คุณJJ เก่งจังที่ทำได้ บอกวิธีบริหารใจตัวเองได้ไหมครับ ผมพยายามทำอยู่ แต่กิเลสที่ติดยึดในรสอาหารยังมีมาก อาจเป็นเพราะตอนเด็กๆต้องทนอด ไม่มีอะไรจะทาน เลยมาชดเชยเอาตอนนี้ และก็เป็นบ่อเกิดของโรคภัยไข้เจ็บตามมา
ตอนนี้ผมปลูกผักสวนครัวครับ น่าจะประหยัดไปได้เยอะเลย
บางอย่างขึ้นเองข้างถนน เราก็เก็บเอามากินได้
ดีจังเลย เป็นตัวอย่างให้กับคนอื่น และสนองปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงด้วย