ขณะที่นั่งรถจากเซียร์ (ไปซื้อแกงปักษ์ใต้มากินสักหน่อย) เดินทางกลับสู่มหาวิทยาลัย ตอนหนึ่งก็คิดว่า เวลานี้ คนมีความรู้กำลังแสวงหาและสร้างพลังงานทางเลือก ทางหนึ่งคือ พืช

   เรื่องพืช ขอย้อนไปสมัยเด็ก ที่เกิดมาโชคดี มีลำคลองให้ลงเล่น มีป่าให้เข้าไปทำซุ้มอยู่อาศัย หรือไม่ก็เล่นเป็นตัวเอกของหนังจีน เจี๊ยกจ๊าก บนซุ้ม (ป่า) นั้น จำได้ว่า ผลไม้ชนิดหนึ่งคือ มะม่วงหิมพาน จังหวัดระนองเขาเรียก "กาหยู" จังหวัดชุมพรเรียก "มะม่วงเล็ดล่อ" จังหวัดนครศรีฯเรียก "หัวครก" มะม่วงมหัศจรรย์นี้ (ประมาณว่า เม็ดอยู่ข้างนอก ไม่ใช่ริดสีดวงแต่ประการใด) เราสามารถจะกินเนื้อได้ และเม็ดก็กินได้อีก ใบเอาไปกินเหมือดขนมจีนอร่อยดีนักแล

   สำหรับการกินเม็ดนั้น เราต้องเอามีดผ่าเพื่อกินเม็ดอ่อนสีขาวข้างใน แต่ระวังอย่าให้ยางไปสัมผัสปาก ถ้าไม่ผ่าก็ต้องเอาไปขั้วบนภาชนะที่มีการเจาะเป็นรูๆ ที่ก้นเรียบร้อยแล้ว ก่อนเอาไปตั้งบนสามเส้าและจุดไฟข้างใต้ หรือไม่ก็เอาไปหมกในไฟ เราจึงจะได้กินของอร่อยๆ แต่ปัจจุบันไม่ต้องลำบากขนาดนั้น เราไปหาซื้อได้ง่าย โดยเฉพาะที่ตลาดกิมหยง หาดใหญ่นั่นเอง

  กรณีที่นำมาขั้วบนภาชนะเจาะก้น หรือเผาคลุกในไฟ จะพบว่า ยางของเม็ดมะม่วงชนิดนี้จะฉีดออกเป็นเปลวไปโชติช่วงทีเดียว เหตุนี้เองจึงคิดว่า เม็ดมะม่วงหิมพาน น่าจะนำมาสกัดเป็นพลังงานอะไรได้หรือไม่ หรือว่ามีการวิจัยแล้ว แต่ผู้เขียนไม่ทราบ...อันนี้เป็นความคิดเรื่อยเปื่อยสำหรับพวกนั่งนิ่งไม่ได้อย่างผู้เขียน :-)