แขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ลาว ที่อยู่ทางใต้ของประเทศ โดยด้านทิศตะวันออกของแขวง จะติดกับจังหวัดอุบลราชธานี มีสภาพภูมิประเทศ เป็นป่าเขา อาณาเขตทั้งสองประเทศติดกันเป็นพื้นดิน ซึ่งในการเดินทาง เข้า-ออก จะต้องผ่านทางด่านช่องเม็ก ที่อำเภอสิรินธร

 

 LAOS

“ไปเที่ยวลาวกันไหมคะ” (เนื่องจากว่าเขียนบันทึกยังไม่ค่อยเก่งก็ ขอบรรยายบรรยากาศด้วยภาพนะคะ)

เราเริ่มเดินทางกันด้วยรถมหาวิทยาลัยเวลา 24.00 ของวันที่ 25 พฤษภาคม 2551 เป็นเวลาที่เรากำลังจะหลับสบายพอดีเลยคะ

สิ่งที่เอาติดตัวไปด้วย คือ หมอนเก่าๆๆรูปตัว U กับผ้าห่มบางๆๆหนึ่งผืน ..... เฮอ หลับดีกว่า  Zzzzzz

 

 

เช้าวันที่ 26 พฤษภาคม 2551 เวลา 07.30 น. เราเดินทางถึงมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี เอ้าทุกคน อาบน้ำ ให้เวลาคนละ  5 นาที ไม่ทันแน่เลย เราจับโป้งแป๊ะ ได้คนสุดท้ายคะ

 หลังจากนั้นเวลา 10.00น. เราเดินทางไปที่ ด่านพรมแดนช่องเม็ก (ตื่นเต้นจัง เราไม่เคยข้ามประเทศไหนๆๆเลย)

 

 

 

                                            

ก็มาเจออาจารย์ธนูทอง ซึ่งเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยจำป่าสัก ที่จะพาทริปนี้ของเราไปสู่แดนลาววันนี้ไปพร้อมกับรถคันนี้คะ

                                           

 

และนี่คือ โรงแรมสายลมเย็น ที่เราจะมาพักกันคืนนี้คะ

 

 อ้าวแชะ ....บรยากาศ เมืองลาว ที่มหาวิทยาลัยจำป่าสักเป็นไงคะ คนบังซะหมด

 

อยากกินขนมจีนไหมคะ “ซ่อยหน่อยเอื้อย”  ซื้อไหมจ๊ะ ประมาณนี้คะ

 

                       

 

 

อยากกินเต้าฮวยมาทางนี้คะ

                                       

 

เอ้อ …เหนื่อยดี หลับหลายตื่น มานั่งพักหน้าโรงแรม ก็เจอนี่คะ Dictionary ท่านลองดูสิคะ

 

 

หลังจากนั้นก็ ไปเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยจำป่าสัก เข้าพบรองอธิการบดี ดร.บุญมี  สนทนาแลกเปลี่ยนงานวิจัย ความเป็นไปได้การทำวิจัยร่วมกัน

 อะ... ตอนกลางคืนออกมาดูหน่อยสิคะ ว่าเมืองจำป่าสักมีไรบ้าง ก็มาดู บรรยกกาศ ที่ดูอลังการแห่งหนึ่งในเมืองนี้ คือ โรงแรม จำปาสักพาเลส

หลังจากนั้น ก็ไปดูที่รำวงของเค้าคะ ที่บ้านราก็ คือ เธค ผับ ดีๆๆนั่นเอง ที่นี่คือ ฮ้านสายนที (ร้านสายนที

 

คืนนี้พอแค่นี้คะ กลับไปฟักผ่อน  Z z z z z z….

ตอนเช้า เรามาดูตลาดที่จำป่าสักกันคะ

 

 

 

 

เมื่อเราดูแล้ว ก็นึกย้อนไปเมื่อสมัยที่เราตอนเด็ก ก็คิดว่าไม่มีความแตกต่างกับบ้านเมืองเราสมัยก่อนนะคะ

 

นี่ตัวไรนะคะ 5,400 กีบคะ (20 บาท บ้านเราน่ะคะ)

 

 

ตอนบ่ายไปทานอาหารที่ริมแพ แม่น้ำโขงคะ เดินๆๆไป ดิฉันเจอเด็กกลุ่มหนึ่ง เดินมา “ไปไหนกันคะไม่เรียนหรอ” เด็กๆๆตอบพร้อมเพรียง  “บ่เฮียน”  มามะถ่ายรูปกัน เด็กๆๆ ยืนตรงกันแบบอัตโนมัติ

 

 

เราทานอาหารกลางวันกันอิ่มพอประมาณ ถึงเวลากลับมาฝั่งบ้านเราแล้วคะ 

กลับมาจากลาวครั้งนี้ สิ่งที่ได้ คือ ได้สัมผัสวิถีชีวิตที่เรียกว่าชีวิตพอเพียงคะ และผู้คนที่นับได้ว่าเป็นมิตร ชิดใกล้ดังเชื้อญาติเราเลยทีเดียวคะ จริงๆๆแล้ว เราเป็นพี่น้องกันมาตั้งแต่สมัยไหนๆ เพียงแต่ว่ามีกลุ่มชาติ บางกลุ่มที่มาทำให้เราพี่น้องนั้นต้องมาแบ่งแยกชนเชื้อกันคะ

 

วันที่ 27 มิถุนายน 2551 เราได้เข้าไปเยี่ยมมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานีอย่างเป็นทางการ เข้าพบอธิการบดี คะ และก็ แลกปลี่ยนสนทนาเพื่อทำงานวิจัยร่วมคะ ช่วงบ่ายเราเดินทางต่อไปที่มุกดาหาร และไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ เอาภาพมาฝากกันคะ และก็เดินทางกลับ