สวัสดีครับ
กลับมาแล้วหลังจากไปสัมผัสชีวิตที่เชียงราย 4 วัน
เกิดเรื่องที่ผม ขอใช้คำว่า มหัศจรรย์ต่อชีวิตน้อยๆนี้มากครับ
การที่มีผู้เข้ารับการเรียนรู้ 4 คน และกระบวนกร ตัวจริง อีก 6-10 คน
เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่เข้มข้น และสัมผัสถึงพลังที่ดีๆอย่างมากครับ
ที่สำคัญคือ..
การจัดการอบรมครั้งนี้ แม้ว่าผู้เรียนจะมีเพียง 4 คน แต่ทางผู้จัด ทางอาจารย์ โดยเฉพาะท่านอาจารย์วิศิษฐ์นั้น ท่านเป็นผู้สอนเเละหล่อเลี้ยงวาระของเรา ให้ได้เรียนรู้และเข้าใจกระบวนการต่างๆที่สำคัญครับ .....
สิ่งที่ผมจะเขียนคงเป็นไปเรื่อยๆตามที่คิดได้ครับ ซึ่งความประทับใจ ความรู้สึกนั้นมีหลายจุด
ตอนนี้คิดถึงประเด็นการแบ่งปันเรื่องการทำงาน การใช้ชีวิต
ผมจำคำสอนของท่านครู.... ท่านบอกว่าถ้าเราทำด้วยหัวใจ...ย้ำคือทำด้วยหัวใจ...
ทุกอย่างที่ออกมาจะดี ....(ระดับของการทำด้วยหัวใจ ถ้ายิ่งลึกซึ้งก็จะยิ่งดี..)
.. ย้อนกลับมามองงาน มองผู้คน มององค์กร
.. กระบวนการต่างๆนั้น หากเราเน้นและสื่อที่การสร้างตัวตน พัฒนาตัวตนภายใน ให้เขาเหล่านั้นเข้าไปสัมผัสตัวเองที่หัวใจลึกๆ มากกว่าความคิดทั่วไปที่ฉาบความเปนตัวตนของเราอยู่...
เพราะว่าภายในของตัวตนทุกคนนั้น ล้วนมีเมล็ดพันธุ์ แห่งความดี ความงดงามอยู่..
โจทย์และความท้ายทายของผมและกระบวนกรมือใหม่ท่านอื่นๆ...คือ...
เราจะสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้เกิดการเข้าถึงหัวใจที่แท้จริงของแต่ละคนและทุกๆคนได้อย่างไร....
ผมเองก็ต้องเรียนรู้อีกมากที่จะต้องทำอะไรด้วยหัวใจยิ่งๆขึ้น และเข้าไปเรียนรู้และจัดการกับตนเองภายในให้ดียิ่งๆขึ้นก่อน...
link.. http://gotoknow.org/blog/km-sabai/183121
http://gotoknow.org/blog/kmsabai/187171
